28η Οκτωβρίου 1940 ( 2015 )

                  Έχουν περάσει 75 χρόνια από τότε που ο Ελληνικός λαός μέσα από τα χείλια του Ιωάννη Μεταξά είπε το ξακουστό "ΟΧΙ" στους Ιταλούς επίδοξους Κατακτητές που είχαν σκοπό να ανοίξουν το δρόμο μέσω της χώρας μας να περάσουν οι Γερμανοί στη Βόρειο Αφρική.

   Ο λαός αντιστάθηκε και κέρδισε τις μάχες φτάνοντας στο απόγειο της δόξας του κατακτώντας τις περιοχές της Βορείου Ηπείρου απωθώντας τους Ιταλούς πίσω στη χώρα τους στην πρωτεύουσά τους τη Ρώμη που το τραγούδι λέει πως θα γίνει "Ελληνική". Μπορεί όμως ο Μουσολίνι να ήταν  "Κορόιδο" αλλά ο Χίτλερ δυστυχώς δεν ήταν.

     Έτσι τον Ιούνιο του 1941 ολοκλήρωσε τις προσπάθειές του κάμπτωντας τις γραμμές Μεταξά και "Κρήτης" και κατάκτησε όλη την Ελλάδα. Μετά από 58 ολόκληρες μέρες αντίστασης η Ελλάδα έπεσε, η ελπίδα όχι. 4 χρόνια κατακτημένη προσπάθησε και κατάφερε με τις προσπάθειες όλων των οργανώσεών της και ξένων δυνάμεων να ελευθερωθεί λίγους μήνες μετά την D - DAY η οποία έκρινε την Παγκόσμια έκβαση του πολέμου.

    Μετά φροντίσαμε να τα καταστρέψουμε όλα... εμείς οι Έλληνες..........

         28η Οκτωβρίου 1940. Μια μέρα θρύλος. Μια μέρα που μετά από 75 χρόνια θα έπρεπε να είναι οδηγός σε ολόκληρη τη ζωή μας. Μια μέρα που θα ήταν η αφετηρία για να αναδείξουμε στους ευρωπαίους και λοιπούς "φίλους" μας ότι εμείς αντέχουμε, εμείς προσπαθούμε, ότι τα λιοντάρια πολεμάνε όπως εμείς, έστω και αν κατακτηθήκαμε, ... αυτή η μέρα όσο και δυνατή να είναι όσο τρομερή, τρομακτική σε πάθος και γενναιότητα τόσο δε λήφθηκε υπόψη 4 χρόνια αργότερα.... όταν ξεφτυλιστήκαμε σε όλο τον κόσμο με τον ΕΜΦΥΛΙΟ ΠΟΛΕΜΟ. Γιατί κάθε εμφύλιος σε κάθε κράτος - έθνος ή έθνος -κράτος όπως θέλετε να το λέτε είναι μια κατάρα η οποία δε σβήνει, μια κατάρα που μπορεί να ισχύει αιώνια εκτός κι αν δε προκαλούνταν ποτέ. Μια κατάρα που γραπώθηκε πάνω μας και δε λέει να φύγει αφήνοντάς μας εκτιθεμένους σε κατακτητές και "εθνοσωτήρες".

      

      Έτσι, ενώ θα έπρεπε να είμαστε από τη μεριά των νικητών ή έστω των απελευθερωμένων φροντίσαμε να τσακωνόμαστε μεταξύ μας με αληθινά και μοντέρνα όπλα ως πιόνια των μεγάλων δυνάμεων οι οποίες από τη μία χαϊδεύανε τα αυτιά της μιας ή της άλλης παράταξης με σκοπό το δικό τους συμφέρον ....Και μεις να χορεύουμε τον χορό των όπλων και να σφαζόματε μεταξύ μας αδερφός με αδερφό, πατέρας με γιο , φίλος με φίλο.

      Ο χρόνος που χάθηκε ήταν πολύτιμος. Όλοι πήραν το δρόμο της ανάπτυξης, εμείς έπρεπε να βαδίσουμε μόνοι μας το μονοπάτι της μιζέριας και πολύ αργότερα από τους άλλους να γλύφουμε λίγες λίγες τις σταγόνες της προόδου. Και πριν προλάβουμε να καταλάβουμε ότι ζήσαμε μια γενιά χωρίς πολέμους ( αγνοώντας Κορέα, Κύπρο, Βιετνάμ κλπ... ) ήρθαν να μας σώσουν με τη χούντα και ( δεν ξέρω αν μείναμε πίσω ) χάσαμε το τραίνο της Ευρώπης τουλάχιστον τότε.

     Όλες μας οι ελπίδες ήταν πάνω στη γενιά του πολυτεχνείου. Τη γενιά που θα μας έσωζε κι αυτή. Δεν τα κατάφερε όμως. Δεν μπόρεσε. Αυτή, σε συνεργασία με το παλαιό πολιτικό σκηνικό κατάφερε να γεμίσει με αισιοδοξία τον Ελληνικό λαό για να ζήσει μια δίκαιη ζωή και στο αποκορύφωμα της ζωής αυτής πήραμε και την ένδοξη Ολυμπιάδα του 2004! 

     Κατάφερε όμως να γεμίσει και το κράτος με δάνεια και να φορτώσει το μυαλό του Έλληνα με προσδοκίες "δανεικές" ότι ο έχων ένα τζιπ καγιεν ζει καλά , ο έχων ένα διαμέρισμα 200 τετραγωνικών πουλάει μούρη, ο έχων αλλοδαπή υπηρέτρια είναι προύχοντας και της μόδας. Όλα αυτά όμως με δανεικά.......

    Και έτσι έσκασε η μπόμπα. Ήρθε η Αμερικανική Κρίση και ενώ "δε θα μας επηρέαζε", μας επηρέασε "θέλοντας και μη". Και γίναμε το κλοτσοσκούφι της Ευρώπης . Εκεί που νομίζαμε πως είχαμε πιάσει τον ταύρο από τα κέρατα μας έπιασε αυτός και μας ταρακουνάει μέχρι θανάτου. Οικονομικού. Ο Χίτλερ ήταν ανόητος για μένα. Προσπάθησε να κατακτήσει τον κόσμο σκοτώνοντας τον με τα όπλα ενώ η πατριώτισσα του το έκανε με τις "αρχές της οικονομικής επιστήμης".

    Έτσι εκτός από τα χρέη προς τους "εταίρους" και τις "εταίρες" κι άλλα "χρέη" βγήκαν στην επιφάνεια. Συζητήσεις επί συζητήσεων κραυγές επί κραυγών και ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ για τις έριδες δίκαιες ή μη του παρελθόντος για ένα παρόν και ένα μέλλον ενέχυρο σε μνημόνια και καταδίκες για τον ελληνικό λαό , ισόβιες, χωρίς εμφανές πλαίσιο ανάπτυξης αλλά προοπτικές ισοπέδωσης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Της Ελληνικής Ανθρώπινης Αξιοπρέπειας. Ένας νέος έμφύλιος υποβοηθούμενος κι αυτός και ένα πρόσφατο δίλλημα για ένα άλλο ΌΧΙ/ΝΑΙ όσο σοβαρό και να ναι μας έχουν οδηγήσει ενα τέλμα. 

    Υπάρχει ακόμα μια πρόκληση που ΠΡΕΠΕΙ να την ξεπεράσουμε . Υπάρχει ακόμα μια κατάκτηση εναντίον μας που πρέπει να πατάξουμε . Ας μας οδηγήσει ο φάρος των αφανών ηρώων του '40..............

     

001 - ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΛΕΜΩΝ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΩΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Περάσανε 3 μέρες και τα πράγματα δεν πήγαν καλύτερα......... Για όποιον ενδιαφέρεται ιδού τα γεγονότα.......

24/07/2014 : Πέμπτη

1. Χάθηκε από το ραντάρ της Αλγερίας Αεροπλάνο με 116 επιβαίνοντες
2. Η αιματοχυσία συνεχίζεται στη Γάζα ενώ η εκεχειρία αργεί
3. Συντριβή αεροσκάφους στην Ταιβάν . 48 νεκροί από τη νέα αεροπορική τραγωδία
4. ΟΗΕ - Πάνω από 2,2 δισεκατομύρια άνθρωποι ζουν στη φτώχεια
5. Αριζόνα- Θανατοποινίτης πέθανε 2 ώρες μετά τη θανατηφόρα ένεση
6. ΙΡΑΚ - Εξήντα νεκροί μετά από επίθεση σε αυτοκινητοπομπή σε κρατούμενους
7. Υπό μερικό έλεγχο πυρκαγιά σε αποθήκη στον Κολωνό 
8. Συναγερμός στη Νορβηγία λόγω πληροφοριών για Τρομοκρατικό χτύπημα
9. ΙΝΔΙΑ: Δεκαεννιά παιδιά πέθαναν σε σύγκρουση τραίνου με σχολικό λεωφορείο

.... Καλή συνέχεια..........

000 - ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΛΕΜΩΝ - Όπου και να ψάξεις κάποιος σκοτώνει κάποιον μαζικά ή ιδιωτικά

            Λοιπόν μια και δεν έχει έρθει ακόμα κάποιος μεγάλος πόλεμος που να ισοπεδώσει την αγαπημένη μας πατρίδα ( φοβάμαι πως κι αυτό μπορεί να γίνει ) θα εμφανίσω στο συγκεκριμένο αρχείο ποιες ειδήσεις πέφτουν κάθε μέρα στην αντίληψή μου και συνιστούν ....... πόλεμο ... βία ... αίμα.

           Αυτό θα το κάνω για να ... εκνευρίσω ... την ίδια τη ζωή, τους ανθρώπους τον κόσμο που με διαβάζει και να τον κάνω να σκεφτεί ................ "Μα είναι δυνατόν; Μπορούμε κάθε μέρα να ακούμε τα ίδια και ............. χειρότερα;" Κάποια στιγμή μετά από χιλιάδες χρόνια ας ελπίσουμε πως θα υπάρχει ΈΣΤΩ ΚΑΙ ΜΙΑ ΉΜΕΡΑ που δε θα γίνει τίποτα κακό, δε θα πέσει κανένας ΝΕΚΡΟΣ δε θα χυθεί ΜΙΑ σταλιά αίμα εκτός από το γονατάκι κάποιου παιδιού που τραυματίστηκε στην αλάνα παίζοντας μπάλα και απλά σκόνταψε...................

21/07/2014 - ΔΕΥΤΕΡΑ

1.  Λαμία: 30χρονος άνοιξε πυρ κατά αστυνομικών
2. Το αίμα ρέει στη Γάζα
3. Ουκρανία: Σε εξέλιξη η επιχείρηση ανακατάληψη του Ντονετσκ
4. Εξάρχεια: Ληστεία δίπλα σε αστυνομικό τμήμα
5. Γαλλία: Βία και αιματοχυσία με αφορμή τη Γάζα
6. Μοσούλη: Πογκρόμ κατά Χριστιανών από τους Ισλαμιστές
7. Νέα Υόρκη: Μνημόσυνο για την επέτειο της εισβολής στην Κύπρο
8. Κένυα: Τέσσερις νεκροί από επιθέσεις όπλων........

................. Το πάρτυ συνεχίζεται

20110615_ΔΕΛΤΙΟ ΠΡΟΟΔΟΥ

Ο συνάδελφος σήμερα ήρθε στη δουλειά πολύ χαρούμενος και συνάμα συγκινημένος. Μόλις είχε παραλάβει τις βεβαιώσεις από το σχολείο των παιδιών του που προάγονταν στις επόμενες τάξεις του Δημοτικού. Τα παιδιά με τα χαρτιά στα χέρια κουνώντας τα πιστοποιούσαν την ελευθερία τους για τους επόμενους τρεις μήνες και τη μετάβασή τους σε μια ανώτερη βαθμίδα στα σκαλοπάτια της ζωής, στην επόμενη τάξη. Μεγάλωναν αλλά ήταν ακόμα παιδιά. Όνειρο άπιαστο γεια μας. Μου δειξε και ένα βιβλίο, σχολικό όπου με απλές προτάσεις μέσα του περιέγραφε καθημερινές δραστηριότητες, μάθαινε στα παιδιά πως θα κινηθούν στη ζωή, πως θα κάνουν τα πρώτα τους βήματα, γνωρίζοντάς τους παράλληλα και τον τόπο που γεννήθηκαν, ή ... μεταφέρθηκαν και μεγάλωσαν.
Σκαλί σκαλί το παιδί μέσα από τα σπάργανα ανεβαίνει. Σιγά σιγά κάνει απλές κινήσεις επικοινωνίας όπου το κλάμα είναι το βασικό στοιχείο της "γλώσσας" του. Μετά αρχίζουν οι μονολεκτικές φράσεις. Φράσεις ίσως χωρίς νόημα αλλά που δίνουν χαρά στους γονείς που νιώθουν ότι συνεισφέρουν τα μάλα στο μεγαλείο της ζωής προσφέροντας ένα νέο καρπό. Και μετά αρχίζουν οι φράσεις, ολοκληρωμένες προτάσεις-ερωτήσεις ή τα πρώτα στοιχεία διαπραγμάτευσης όπου το παιδί ζυγίζει τις δυνάμεις του απέναντι στο .. γίγαντα γονιό και κάνει την πρώτη του επανάσταση, τους πρώτους του φίλους, τα πρώτα όνειρα.... "Όταν θα γίνω μεγάλη θα μπορώ και γω να πίνω καφέ...."
Μπαίνει στον παιδικό σταθμό και μετά στο σχολείο. Η ηρεμία που υπήρχε σπίτι και η απόλυτη κυριαρχία σε διάφορα σημαντικά θέματα όπως παιχνίδια, αποκλειστικότητα, χάδια χάνεται. Αν δεν έχει αδερφό και δεν έχει μάθει, θα πρέπει τώρα να μοιράζεται και να μάθει να διεκδικει. Ο αγώνας θα είναι σκληρός. Όμως είναι η ώρα που θα παίξει μπάλα με τους φίλους, λάστιχο με τις φιλενάδες, τσουλήθρα ελεύθερη χωρίς να είναι ο μπαμπάς και η μαμά ( ελεύθερη και η ... Τούμπα! ) , κρυφτό κηνυγητό, ίσως και κάτω από βροχή. Θα κάθεται στο θρανίο και μαζί με τα φύλλα του Φθινοπώρου που θα πέφτουν θα πέφτουν και οι πρώτες ματιές τριγύρω για το συμμαθητή ή τη συμμαθήτρια... Ανταλλαγές με αυτοκόλητα, Ηλεκτρονικά παιχνίδα, ρεκόρ, μαθήματα, φροντιστήρια, απορίες, μουσικές προτιμήσεις αναπτύσσονται, όνειρα, ιδέες φαντασία... Όλα πλάθονται , όλα είναι καινούρια πράγματα που για μάς είναι πια κοινά, κυνικά , πρακτικά, ρουτινιάρικα... Πράγματα που μας κάνουν να ζηλεύουμε το παιδάκι και να θέλουμε απλά να γυρίσουμε πίσω, πίσω στις αλάνες και τις γετονιές, μακριά από Projects και deadlines.

Το ότι δεν είμαστε "dead" οφείλεται στο ότι έχουμε την επαφή μέσω των παιδιών μας με τα πράγματα που τα αφήσαμε 20 και τριάντα χρόνια πίσω... Ξανά! Προσπαθούμε να ξαναζήσουμε μια δεύτερη παιδική ζωή μέσω των παιδιών μας, όσοι έχουμε αυτή την ευκαιρία για να ξαναγλυκαθούμε. Γινόμαστε " goonies " και ανακαλύπτουμε ξανά το θησαυρό του μονόφθαλμου Γουίλυ μέσα από τις απορίες, τις χαρές, τις λύπες των παιδιών μας και ψάχνουμε ένα καλύτερο μέλλον για μας μέσω ένός χαμογέλου τους.

20110529_ΜΙΑ ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ ΚΙΝΗΤΡΑ - μια ΝΕΑ ΖΩΗ ΑΡΧΙΖΕΙ

Περάσαμε καλά τα τελευταία χρόνια...

Για να περάσει καλά και η κόρη μας κι ο γιος μας......... πρέπει να ... ξανασπρώξουμε το όχημα που λέγεται ΕΛΛΑΔΑ για να σπρωχθεΊ ΟΛΟΣ Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ σε ένα ίσως καλύτερο ΜΕΛΛΟΝ. Το θέμα είναι αυτοί που θα προκύψουν από αυτό το ... σπρώξιμο να μην ξοδέψουν όλα αυτά που θα ... χαθούν για την ... καρέκλα όπως κάνουν κάποιοι σήμερα ( ΟΛΟΙ θα έλεγα )!

20101209_EKPAIDEYSH NEOELLHNWN - ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΩΝ

Γεια σας! Έπεσαν στην κατοχή μου δυο διαφορετικές εκδόσεις για το ίδιο θέμα. Μία από το National Geografic και μια από το ΣΚΑΙ ΒΙΒΛΙΟ. Και οι δύο ασχολούνται με την έννοια του Ελληνικού Έθνους και το πότε.... ξεκίνησε. όπως ξέρουμε από το ... σχολείο ( όσοι προλάβαμε και τα μάθαμε ) Έθνος δε σημαίνει ένας συγκεκριμένος γεωγραφικός χώρος όπως το "ΚΡΑΤΟΣ" αλλά κάτι πιο γενικό που περιλαμβάνει κοινή θρησκεία, γλώσσα, έθιμα, ιδέες , ψυχή .
Στην έκδοση του ΣΚΑΙ ΒΙΒΛΙΟ μαθαίνουμε ότι το ΕΘΝΟΣ μας αρχίζει από το ......................1821 (!) ενώ στου NATIONAL GEOGRAPHIC περιλαμβάνει τουλάχιστον και το ... 1453... ( με την άλλωση της πόλης ) . Πιο πριν λοιπόν από το 1821΄ήμασταν γιουνανς!!!!
Έχετε κάτι να πείτε??

Δεν μπορώ να πω άλλα αυτή τη στιγμή λόγω δουλειάς απλά νομίζω ότι ο κύριος ΒΕΡΕΜΗΣ κάπου εχει κάνει κάποιο ... λάθος

20100922_ΣΤΑΘΜΟΣ ΗΣΑΠ ΑΤΤΙΚΗ

Ακόμα φτιάχνουν, φτιάχνουν φτιάχνουν, ο κόσμος ταλαιπωρείται και μαζεύεται σε ουρές για την Ανταπόκριση από Αττική σε Ομόνοια επειδή το τραίνο αναγκαστικά σταματάει εκεί. Πότε θα τελειώσουν αυτά;

Πότε θα δικαιολογήσουμε το εισητήριο που θα μας αυξήσουν να πληρώνουμε;

20100817_Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ

Μέσα από το blog ...http://politikiskini.blogspot.com ενός πολύ καλού μου φίλου περιγράφονται αυθόρμητα οι πολιτικές τάσεις που επικρατούν στο νησί μας .... Εν όψη εκλογών ....... θα ήταν ενδιαφέρουσες

20100225_ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΑΣ ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ

Καλό σας Βράδυ Φίλοι Μου.

Βρισκόμαστε μπορστά σε ένα μεγάλο θέμα που ταλανίζει τη χώρα μας και θα ταλανίζει τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας όπως φαίνεται. Ενώ έχουν περάσει 70 χρόνια από τη Γερμανική Κατοχή και 114 από την τελευταία επίσημη επιτήρηση των κρατών προς το μικρό κράτος μας ( ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ) διαπιστώνω ότι οδευόμαστε προς ένα ζοφερό μέλλον.

Πολλοί από εμας έχουν δουλέψει ή δουλεύουν ακόμα για Γερμανικές εταιρείες οι οποίες πληρώνουν αρκετά καλά ομολογουμένως και όλοι προσευχόμαστε να μην προκύψει κάτι που να χτυπήσει την οικονομία τους για να τρώμε εμείς. Αυτό ακριβώς το πρόβλημα διαπίστωσαν και οι φίλοι μας συμπολίτες στην πολιτεία της Ευρωπαική ένωση! ότι δεν επιθυμούν να συνδράμουν για τους "συμμάχους" τους τους Ελληνες, αυτό το μικρό κρατίδιο που έχει διατηρηθεί ως σφήνα χρόνια και αιώνες στην είσοδο της Ευρώπης και κρατάει τα σύνορα, ένα κρατιδιάκι που όρθωσε κάποτε το ανάστημά του εναντίον στην πολεμική μηχανή και τους καθυστέρησε σημαντικά για να μην κατακτήσουν τον κόσμο.
Η ευκαιρία όμως τους δόθηκε. ΚαΙ έγινε μόλις τις τελευταίες μέρες καθώς μπορεί η κατοχή να μην είναι στρατιωτική αλλά οικονομική, μια κατοχή που δε χρειάζονται όπλα για να μας καθοδηγούν και να μας διατάζουν άλλά απλοί σύμβουλοι - τεχνοκράτες που θα μας ελέγχουν , κατι παιδάκια σαν και μένα που είμαι στη μισθοδοσία , ή σαν εκείνα που έρχονται ως auditors στις εταιρείες που δουλεύουμε για να ελέγξουν και την παραμικρή απόδειξη από περίπτερο ( μόνο που εκεί οι εταιρείες είναι ... ιδιωτικές ).
Τον ΟΤΕ τον δώσαμε, τη συγκατάθεση τη δώσαμε, το αίμα μας το δώσαμε, τα λεφτά μας βέβαια τα χάσαμε μόνοι μας ( αν και κάτι μας χρωστάνε κι αυτοί ) ή τα χάσαμε κι αυτά σύμφωνα με τον προχθεσινό Χαρδαβέλλα??????
Πώς είναι δυνατόν να μην μπορέσαμε αυτά τα δεκα χρόνια να εκμεταλευτούμε το όραμα που μας προσφέρθηκε και να γίνουμε και μεις ένα σύγχρονο κράτος; Πώς είναι δυνατόν να περηφανευόμαστε ( ψεύτικα κάποτε ) ότι μπήκαμε με αξίες στην ΕΥΡΩΠΗ ( ΟΝΕ ) , να αποκαλυπτόμαστε μετά, να μην καταφέρνουμε να σηκωθούμε, να λέμε ψέματα στο τέλος και να υποσχόμαστε πως θα τα φτιάξουμε όλα τέλεια; Πώς θα το κάνουμε αυτό στους ανρθώπους με τα μαύρα και τα λάπτοπς; Αυτοί θα ειναι οι νέοι μας κυβερνήτες; Αυτοί που δεν μπορούμε να αξιω΄σουμε να μας παραδώσουν ένα σωστό υποβρύχιο; Αυτοί που δεν επιθυμούν να ξεχρεώσουν ένα τυπικο χρέος από τότε που μας κατάκλεψαν τις τράπεζες; αυτοί που ( βάσει νόμου τους ) μπορούσαν να μοιράζουν μίζες από δω και απο κει? ( και μεις να τις παίρνουμε;; )
Θέλουμε τώρα να γίνει καμια στραβή και να αλλάξουν όλα, πολίτευμα και καταστάσεις; Θέλουμε να γίνουν επαναστάσεις; Θέλουμε να γίνουν τρομοκρατικές ενέργειες στο όνομα της συγκατάθεσης της κυβέρνησης για ένα νέο ΤΣΟΒΟΛΑ ΔΩΣ ΤΑ ΟΛΑ αλλά στους Γερμανούς και στην ΕΕ; ΚΑΙ ΓΙΑΤΊ ΝΑ ΤΑ ΔΩΣΩ; Δεν πληρώνω ότι μου ζητάνε; Να πληρώσω αλλά θα πάει έστω εκεί που πρέπει;
Δεν κατηγορώ την κυβέρνηση. Και οι άλλοι έτσι θα έκαναν. Απλά νιώθω μια απόγνωση ότι ζω σε μια τρελή και αγχωτική ζωή και δεν μπορώ να προβλέψω το .... μέλλον μου εμένα και της οικογένειάς μου. Δεν έχω βάσεις για να στηριχθώ και να προχωρήσω. Όλα μου τα καθορίζουν τα .......... spread!

20100126_ΜΙΑ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗ ΝΟΤΙΑ ΠΕΛΟΠΟΝΗΣΣΟ

Η λίμνη Πλαστήρα αποδείχτηκε ουτοπία. Τα χιόνια που προβλέπονταν από πολύ καιρό πέσανε και φυσικά δεν μπορούσαμε να πάμε εκεί για προφανείς λόγους… έτσι… τελευταία στιγμή ψάχναμε για ένα ωραίο μέρος να περάσουμε τις 4 μέρες που μας δίνονταν η ευκαιρία. Στο τραπέζι των συζητήσεων έπεσαν πολλές ιδέες όλες προσανατολισμένες να αποφύγουμε το χιονιά που ερχότανε λες και το χε ραντεβού να μας συναντήσει τις μέρες που είχαμε άδεια… Και αποφασίστηκε. Βρέθηκε το μέρος δύο μέρες πριν στο πόδι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας ή αλλιώς μεταξύ απόφασης του να πάμε και να μην πάμε ( ήταν και ένα σοβαρό meeting στη μέση ).
Η διαμονή
Ο προορισμός... καλοκαιρινός πράγμα που από την αρχή μας προϊδέαζε ότι δε θα ‘ταν όλα ρόδινα. Τι στο καλό όμως, θα μπορούσαμε να δούμε πιο άνετοι κάποιες τοποθεσίες που αν μη τι άλλο είναι «must» για το ελληνικό καλοκαίρι. Σημειώστε: Κορώνη, Υάμεια, Φοινικούντα, Μεθώνη και Πύλος, τα πιο πολλά ονόματα γνωστά στους πιο πολλούς και ‘μεις διαλέξαμε για βάση το πιο ... άγνωστο: την Υάμεια. Ένα χωριό 7 χιλιόμετρα μακριά από το Χαροκοπιό ( χωριό κοντά στην πασίγνωστη Κορώνη, από την οποία ποτέ δεν είχα μπάρμπα ).Έψαξα να βρω τι σημαίνει το όνομα αλλά ακόμα δεν το έχω βρει αν και μάλλον κατάλαβα ότι ούτε οι αρχαιολόγοι γνωρίζουν ακόμα από που βγαίνει παρά το ότι υπήρχε αρχαίος οικισμός εκεί στο χώρο που είναι το σημερινό χωριό. Το όνομα «Αλυσάχνη» ήταν το όνομα της οικίας του μικρού οικισμού στον οποίο ζήσαμε 3 υπέροχα όμορφα βράδια. Ο ιδιωτικός οικισμός λέγεται Χαμαλώνι και η φιλοξενία και οι υπηρεσίες που μας προσφέρθηκαν μόνο «χάμω» δεν ήταν.
Η γνωριμία με τον τόπο ήταν λίγο περιπετειώδης καθώς μετά την Καλαμάτα μας έπιασε βροχή και απογοήτευση σκεπτόμενοι ότι η κακοκαιρία άρχιζε με μας μέσα και δε θα σταμάταγε για καμιά από αυτές τις μέρες. Ο δρόμος καλός μέχρι το χωριό, καλός και μέχρι το κτήμα στο οποίο ήταν ο οικισμός απλά από το Χαροκοπιό μέχρι τα Υάμεια δεν υπήρχε κάτι άλλο στη μέση πέρα από τη φύση που να πρόδιδε ότι υπήρχε ανθρώπινη παρουσία εκεί – τόσο που νομίζαμε πως είχαμε κάνει λάθος το δρόμο.

Ο κύριος Λευτέρης μας περίμενε και μας υποδέχτηκε εγκάρδια οδηγώντας μας την Αλυσάχνη. Ο χώρος ήταν όπως στις φωτογραφίες και καλύτερος. Ένα σπίτι με ένα μεγάλο σαλόνι – κουζίνα με ένα επίσης μεγάλο ( αναμμένο από τον Κύριο Λευτέρη ) Τζάκι στη μέση και άλλα δυο δωμάτια ευρύχωρα και φωτεινά όλα καινούρια κατασκευασμένα, με ο,τι δήποτε θα μπορούσε να χρειαστεί μια οικογένεια για να καταλύσει για ένα μεγάλο διάστημα. Καθαρά, περιποιημένα, οργανωμένα για χειμώνα καλοκαίρι με κεραμίδια στη σκεπή, ψιλοτάβανα δίνοντάς σου μία αίσθηση ελευθερίας. Για τη θέα , ασύγκριτη. Από το ένα παράθυρο έβλεπες τον κόλπο της Φοινικούντας από το άλλο ένα μεγάλο κτήμα με ελιές να κατεβαίνει ένα μικρό λόφο, από πίσω χωράφια και φύση περιποιημένα από τους ανθρώπους που πρώτα ενδιαφέρονταν να φτιάξουν κάτι που θα άρεσε σ’ αυτούς πετυχαίνοντας την ποιότητα και δεύτερον να μπορούσαν να την προσφέρουν με τον καλύτερο τρόπο στους «πελάτες» και αργότερα φίλους τους.
Οι εκπλήξεις δεν τελείωσαν εδώ. Είχαμε τα ξύλα μας για το τζάκι κομμένα και περιποιημένα, είχαμε τα φρούτα από τα δέντρα της περιοχής, αυγουλάκια για τη μικρή, κουνελάκια για να γνωρίσει τη φύση και ένα εργαστήρι – μουσείο – καφενείο – χώρος ψυχικής αναψυχής στο οποίο μπορούσε να δει κανείς αυτά τα μικροπράματα που σε φέρνουν σε επαφή με το παρελθόν, αυτές τις λεπτομέρειες που σε κάνουν να αναγνωρίζεις στον άλλο το πόσο τακτικός, εργατικός και καθαρός είναι και να θες να το περάσεις και σε άλλο κόσμο. Επίσης είχαμε σωστές οδηγίες για το που θα φαμε και που να κάνουμε τις εκδρομές μας. Όλα αυτά χωρίς κανένα ίχνος ιδιοτέλειας αλλά στο πνεύμα της καλής παρέας. Οι φωτογραφίες που θα ανεβάσω όταν θα φτάσουμε Αθήνα θα δώσουν την τελευταία πινελιά για την περιγραφή του χώρου. Φυσικά δεν πρέπει να ξεχάσω το καλό κρασί και τη φίνα τσικουδιά ( που αν και δεν πίνω την τίμησα όσο μπορούσα ) που μας προσφέρθηκαν και μας συντρόφεψαν τα βράδια μας κοντά στο τζάκι. Η κυρία Ευγενία συμπλήρωσε την άριστη εικόνα της φιλοξενίας. Μην ξεχάσετε λοιπόν να επισκεφτείτε αυτό το μέρος και βάλτε το στο μυαλό σας σαν επιλογή διαμονής: ( http://www.chamaloni.gr/gr/Default.asp )
Οι εκδρομές
Παρόλο που έβρεχε την πρώτη μέρα της επίσκεψής μας δεν παραλείψαμε να πεταχτούμε στην Κορώνη για προμήθειες. Το κάστρο της πόλης και η γραφική της εικόνα μας έδωσαν πολλές υποσχέσεις για την επόμενη μέρα – αρκεί να μην έβρεχε. Και δεν το έκανε. Ανεβήκαμε την επόμενη μέρα στο Κάστρο ( ενώ είχαμε καρότσι δεν πήγαμε από τον αυτοκινητόδρομο αλλά από τις σκάλες – μην το δοκιμάσετε ) και φωτογραφήσαμε τους προμαχώνες και τα τύχη του, διατηρημένα πολύ καλά. Η θέα από τις πολεμίστρες φανταστική. Από τη μία θάλασσα και από την άλλη ξηρά να παίζουν με τα σύννεφα και τον ήλιο και να δημιουργούν εκπληκτικές αποχρώσεις γύρω τριγύρω. Μέσα στο κάστρο υπήρχαν ακόμα και σύγχρονες κατοικίες ( όχι με την έννοια της αρχιτεκτονικής – απλά ζούσαν και κει άνθρωποι όπως τα παλιά χρόνια ).
Επειδή είχαμε αργήσει να ξυπνήσουμε πήγαμε κατευθείαν για φαί στον «Καγκελάριο» στο τέρμα της παραλίας. Εκεί φάγαμε θαλασσινούς μεζέδες καλοφτιαγμένους και σε μεγάλες μερίδες. Οι τιμές λογικές και η περιποίηση άριστη ( Γαρίδες σαγανάκι + Χταπόδι στα κάρβουνα + μακαρονάδα με θαλασσινα: όλα υπέροχα και χωρίς επιπτώσεις σε κανένα στομάχι ). Περισσότερες πληροφορίες (http://www.korone.gr/tguide.html ).
Καλές εντυπώσεις έχουμε από το ηλικιωμένο ζευγάρι που μας υποδέχτηκε στο Ζαχαροπολαστείο-Αρτοποιείο απέναντι από την κεντρική εκκλησία στο κέντρο της Κορώνης. Ο παππούς με διακριτική ευγένεια μας εξυπηρέτησε σε κάθε μας επιθυμία προσπαθώντας να διατηρεί τα προϊόντα του στην καλύτερη κατάσταση και να τηρεί τις συνθήκες υγιεινής με ένα τρόπο που θα έδινε πολλά μαθήματα σε σύγχρονες επιχειρήσεις.
Η επίσκεψη στη Φοινικούντα μας ξένισε λίγο καθώς διαπιστώσαμε ότι η πολυσύχναστη παραλιακή πόλη του καλοκαιριού μένει μόνη της με τους 600 κατοίκους της το χειμώνα να φυλάνε τις κατοικίες και τα μαγαζιά μέχρι να έρθει η επόμενη άνοιξη-καλοκαίρι. Αυτοί όμως οι λίγοι άνθρωποι έδειξαν την τρυφερότητα και την ευγένεια που χρειάζεται στους χειμωνιάτικους ταξιδιώτες που σε συνδυασμό με τη γεύση των σπιτικών γλυκών του Ζαχαροπλαστείου «ΓΑΡΔΕΝΙΑ» έφτιαξαν το ανθρώπινο προφίλ για μας που τους επισκέφτηκαν. Σπεσιαλιτέ η Σοκολατίνα και το Γαλακτομπούρεκο . Περισσότερες Πληροφορίες: http://www.messinia.net.gr/zaharoplastia/index.htm
Η παραλία, αν και εγκατελειμένη για το χειμώνα ήταν καλή για να πάρει κανείς φωτογραφίες από το υπέροχο τοπίο που μας έδινε η φύση.
Γενικά η πρώτη μέρα εκδρομών μας άφησε πολύ καλές εντυπώσεις από τα μέρη που επισκεφτήκαμε. Στην Κορώνη υπάρχει ένα SUPER MARKET ονόματι «ΣΙΨΑΣ» το οποίο δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις μεγάλες φίρμες. Αντίστοιχης δυναμικότητας για το μικρότερο χώρο του Χαροκοπιού είναι το super market «ΒΕΡΓΗΣ». Σίγουρα το καλοκαίρι πολλαπλασιάζονται τα μαγαζιά όλων των ειδών αλλά το χειμώνα μπορεί ο καθένας που θα επισκεφτεί τον τόπο να μείνει ικανοποιημένος από τις παροχές.
Η δεύτερη μέρα των εκδρομών μας επιφύλασσε βροχή, βροχή, βροχή. Δεν πτοηθήκαμε. Επισκεφτήκαμε το Κάστρο της Ιστορικής Πύλου στο οποίο τονίζονταν ο πολεμικός – αμυντικός του χαρακτήρας και ατενίσαμε το βράχο στη θάλασσα με τη Σπηλιά του Νέστορα. Με τη βοήθεια της ομπρέλας βγάλαμε όσες πιο πολλές φωτογραφίες μπορούσαμε μπαίνοντας για λίγο στις παλιές βυζαντινές εποχές. Καλό καφέ + Σοκολάτα ήπιαμε στο LE CAFÉ στην πλατεία απέναντι από τον πλάτανο του Τσικλητήρα, μια μικρή και καθαρή καφετέρια και ωραίους μεζέδες στο Μεζεδοπωλείο «ΕΝ ΠΛΩ» στην παραλία. Φωτογραφίες δεν μπορούσαμε να βγάλουμε πολλές λόγω της βροχής.
Αποφασίσαμε να πάμε και στη Μεθώνη. Εν μεσω βροχής δεν μπορούσαμε να κάνουμε πολλά πράγματα αλλά κάτι ελπίζαμε να δούμε. Στρίβουμε λοιπόν από το δρόμο της Πύλου για τη Μεθώνη μπαίνουμε σε ένα κύριο δρόμο και ατενίζοντας το κάστρο από την αρχή του δρόμου θεωρήσαμε ότι θα ήταν ο πρώτος μας προορισμός – έστω θα τον επισκεφτόμουνα εγώ. Ο δρόμος μας οδηγούσε σε ένα πλακόστρωτο τμήμα λίγα μέτρα πριν από το Κάστρο μόνο που ........... διακοπτόταν ΑΠΟΤΟΜΑ από την ......... ΤΑΦΡΟ ΤΟΥ. Οι χειμωνιάτικοι επισκέπτες, εκστασιασμένοι από την (όντως) ομορφιά του Κάστρου και χωρίς την ύπαρξη κάποιας προειδοποιητικής πινακίδας ή ακόμα καλύτερα προστατευτικής μπάρας ( για λόγους ιστορικούς ίσως δε θα έπρεπε να μπει εκεί ) πήγαιναν κατευθείαν στον γκρεμό της τάφρου. Φρενάραμε την τελευταία στιγμή! Τρεις ενήλικες και μια μικρή θα φιγουράρανε στις εφημερίδες της επόμενης μέρας ως θύματα της αδιαφορίας των αρχών για τη ζωή των τουριστών που λόγω άγνοιας ( δεν είναι ντροπή να έχεις άγνοια για τη ρυμοτομία μιας πόλης ) θα ήταν σήμερα μακαρίτες πέφτοντας όπως οι αρχαίοι μας εχθροί στην τάφρο που προορίζονταν για τους Τούρκους και τους Ενετούς. Μιλώντας το βράδυ με έναν κάτοικο της Φοινικούντας μου εκμυστηρεύτηκε ότι πολλοί έχουν διαμαρτυρηθεί γι αυτό κατά καιρούς....... Εκείνο που περιμένουν μάλλον είναι να πέσει κάποιος μέσα...ή ίσως το καλοκαίρι να έχει καλύτερη φύλαξη. Δεν ξέρω. Το Κάστρο είχε κλείσει την ώρα που πήγαμε και έβγαλα μόνο εξωτερικές φωτογραφίες. Φύγαμε όλοι απορημένοι και ανακουφισμένοι που δεν έγινε κάτι χειρότερο.
Το πρόγραμμα της επόμενης μέρας έχει την επιστροφή στον Κλεινόν άστυ... Κυριακή – επιστροφή – κακοκαιρία – μπλόκα ( ; ). Πιθανό πέρασμα από την Τρίπολη. Αν προκύψει κάτι καλό θα το γράψουμε. Περάσαμε πάντως......... ΥΠΕΡΟΧΑ ακόμα και με τις μικρές αναποδιές.....

20091108_ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ

Ενα συνθημα, μια ιδεα μια κραυγη, μια ηττα για δυο αντιμαχομενες παραταξεις Ελληνων, μια αηδιαστικη προοπτικη που περιγραφτηκε απο τον Παντελη Βουλγαρη στο ομωνυμο εργο. Δυο αδερφια απο τη Βορεια Ελλαδα στρατολογηθηκαν απο τις δυο διαφορετικες ομαδες συμπατριωτων εξυπηρετωντας η καθε μια συμφεροντα τριτων. Απλα η μια τυχαινε να ανηκει στον Ελληνικο τακτικο στρατο και η αλλη στους πρωην ανταρτες που και οι δυο ειχαν πολεμησει για την απελευθερωση της πατριδας μας. Τα αδερφια παρ ολα αυτα στηριζαν το ενα το αλλο μεχρι το δυσβασταχτο τελος. Ο Βουλγαρης με σκληρο τροπο προσπαθει να δωσει τη ζοφερη πραγματικοτητα και να μας δειξει ισως ποσο χρονο χασαμε ως εθνος να αναδιοργανωθουμε κατω απο τις προσταγες του ξενου παραγοντα. Στο τελος ο "καλυτερος συμμαχος" κερδισε. Με περηφανια μαθαινουμε για πρωτη φορα οτι δοκιμαστηκαν οι βομβες ναπαλμ στην Ελλαδα. Ο αλλος συμμαχος αγρον ηγοραζε . . .καπου στη μεση μια μανα να νοιαζεται για τα δυο της παιδια μη ξεροντας τη προδιαγεγραμμενη μοιρα του ενος. Η τρυφεροτητα των γραμματων της σε αντιθεση με το πηγαιο μισος που θρεφανε ο Τριανταφυλλος για τη Γιαννουλα. . . Ποιοι ειναι αυτοι; . . . Ενα "αντρογυνο" που βγαζει το μισος για το εταιρο ημισυ προπαγανδιζοντας στο φορτισμενο "ποιμνιο" τους εναντιον των αντιπαλων. Ψυχη βαθια! Το συνθημα των ηττημενων και η ευχη των νεοελληνων να την ειχαμε ενωμενοι, παντα. Καλως να το δειτε. . .

Ειμαστε πολυ μικροι. . .

Και ο νοων νοητω

20091028_ΕΓΚΕΓΚΕ

28η Οκτωβριου 2009. Εχουν περασει παρα πολλα χρονια απο τοτε που θα με πρωτοπηγε ο πατερας μου και η μανα μου σε παρελαση. Σιγουρα δεν τη θυμαμαι τη στιγμη αυτη. Πιθανον να υπαρχουν καποιες φωτογραφιες πιθανον οχι. Το σιγουρο ειναι το εξης: οτι διαφερουν οι δυο αυτες εποχες μεταξυ τους κατα πολυ. Τοτε η συμμετοχη του κοσμου ηταν καθολικη για να γιορτασουν,θυμηθουν δοξασουν τους ηρωες στρατιωτες του μετωπου της Αλβανιας. Τοτε ακομα και οι μαθητες ηταν ποτισμενοι με την ιδεα του ποσο αξιολογη ηταν μια μερα σαν τη σημερινη- μη γελιωμαστε, μια γενια ειχε περασει μονο, ο τοτε τριανταρης γονεας ειχε την εμπειρεια της κατοχης. Σημερα τα πραγματα ειναι διαφορετικα. Η ιδεα σχεδον παει να ξεφτισει. Τα παιδια το χουν αγγαρεια να πορευτουν στην παρελαση καμια φορα τη χρησιμοποιουν για επιδειξη μοδας! Χαρακτηριστικη ηταν η επιδειξη της μινι φουστας μα πολυ μινι για τις μαθητριες του λυκειου, ή η μοδατη ζωνη μαρκας "φινα" απο ενα νεαρο διμοιριτη. Το βημα με το ζορι κρατιεται και ολοι περιμενουν την ωρα της ληξης για να παν στην καφετερια.
Το ανακατεμα που εχει γινει επισης με τους μεταναστες που ζουν κι αυτοι πια στη χωρα μας, η αλλοτριωση που μας παρεχει αφιλοκερδως η τηλεοραση-μην την αδικησουμε, γεματη πολεμικες ταινιες ειναι σημερα και κανενα χιλιοειδομενο ντοκυμονταιρ θα παιζει. Πολλοι απο εμας ειμαστε υπαλληλοι γερμανικων εταιρειων, η Αλβανια ειναι πλεον μια φιλη χωρα, η Ιταλια "παντα" ηταν ουνα φατσα ουνα ρατσα οποτε ολα καλα, όλα αδιαφορα, ακομα κι αυτη η κακομοιρα η Βεμπο ισως ακουγεται κουραστικη.
Γιατι τοση μιζερια; δε γνωριζω, ετσι μου βγαινει νιωθω ομως στην ηλικια των 37 την αλλιωση ολων αυτων με τα οποια ειχα ποτιστει κι εγω. Πηγα και γω την κορη μου στην παρελαση. Το σχολιο της. . . ΕΓΚΕΓΚΕ , κατι αδιευκρινηστο οπως και το μελλον της Ελλαδας μας! Ζητω η 28η Οκτωβριου! Ζητω!

20091022_ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ

Το πιο ωραιο κομματι οταν στηνεις ενα εργο ειναι οι συναντησεις και οι συζητησεις για το τι προκειται να γινει ή τι εχει γινει εως τα τωρα. Τοτε ο καθε ενας που συμμετεχει μπορει να εκφρασει περα απο τα ουσιαστικα θεματα που αφορουν τη συζητηση, τα εσώψυχά του τις θεσεις του στη ζωη και ισως τελικα η μονη φαση του εργου που κυριαρχει το ανθρωπινο στοιχειο. Μετα αρχιζει ο ελεγχος των Bullets. . .

20091020_ΥΓΕΙΑΝ ΕΧΟΜΕΝ

Μιλαγα τωρα στο τραινο με μια ηλικιωμενη γυναικα ντυμενη στα Μαυρα που τη βοηθησα να παει στην Ομονοια απο το μετρό. Μου διηγηθηκε την εξης ιστορια. Ειχε ενα γιο 29 χρονων ο οποιος χειρουργηθηκε σε γνωστο μεγαλο και εμπειρο νοσοκομειο της Αθηνας. Απ οτι μου ελεγε το χειρουργειο εγινε για ασημαντο λογο, αυτο δε μπορω να το κρινω εγω, αλλα το σημαντικο ειναι οτι μετα την επεμβαση ο γιος της πονουσε πολυ, φυσιολογικα θα λεγε καποιος, το ιδιο ελεγαν και οι γιατροι. Μονο που το παιδι πεθανε γιατι εγινε καποιο λαθος τελικα και "καποιος μαθητευομενος του τρυπησε τη σπλινα". Η μανα τωρα ψαχνει να βρει το δικιο της, τους υπευθυνους, χωρις δικηγορο. Το αλλο σημειο ειναι οτι δεν υπεγραψε συγκαταθεση για την εγχειρηση, φυσικα δεν ξερουμε αν το ειχε κανει ο γιος της. Τι ζηταω που τα γραφω αυτα; καποιον να μου πει πως μπορεις να βρεις το "δικιο" σου σε τετοιες περιπτωσεις. Ο γιος της δυστυχως δε θα ξαναγυρισει.

20091018_ΑΛΦΑ --> ΘΕΜΑ 989

Ενας σημαντικος σταθμος υποκειμενικα και αντικειμενικα νομιζω αλλαζει ονομα και χερια( ; ). Δε γνωριζω τα οικονομικα θεματα. Εκεινο που ξερω ειναι οτι μεχρι τωρα χαρακτηριζοταν απο τα στοιχεια της εγκυρης και αμεσης ενημερωσης απο ανθρωπους που φαινεται οτι κατεχουν το . . .θεμα! Βερυκιος με τις αγριοφωναρες του αλλα με ειδησεις απο . . . Μεσα, Σταυροπουλος με το μεστο λογο και την πηρα του . . . Παλιου , Παπαναγιωτου με γνωμη σφαιρικη ακομα και για το ποδοσφαιρο, Ανδριτσοπουλος, Κακουσης, Αγκουριδου της ενημερωσης ακομα και για τα τεχνολογικα τεκταινομενα, ο Σμυρλης με το χαρουμενο πρωινο του ξυπνημα, οι Αρσενη και Βισκαδουρακης με την αξιοσημειωτη παρουσια στην ψυχαγωγια και σχολιασμο. Σιγουρα δεν ξεχναμε τους μπιπ μπιπ και το Χατζημιχαηλ και αλλους πολλους που ισως να παραλειπω οχι ηθελημενα. Καποιοι δε θα ναι και καποιοι θα παραμεινουν. Καλη αρχη στον ελπιζω νεο και ακομα καλυτερο Θεμα 989.

20091009_ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΡΑΙΝΟ

      Πέρασε αρκετός καιρός από τότε που μου συνέβη... και ομολογώ πως αμέλησα να το γράψω είτε γιατί δεν είχα χρόνο είτε γιατί προσπάθησα να το απωθήσω γιατί στην ουσία και γω συμμετείχα σ' αυτό. Όμως τελικά αποφάσισα να το βγάλω από μέσα μου. Όπως ξέρετε όλοι βιώνουμε καθημερινά τη σαλαμοποίηση στο κυριότερο μαζικό μέσω συγκοινωνίας που είναι ο ηλεκτρικός λόγω κάποιων έργων που είναι μάλλον αναγκαία αλλά μας έχουν σίγουρα κουράσει. Όπως επίσης ξέρετε σε κάθε βαγόνι η πιθανότητα να εμφανιστεί κάποιος ζητιάνος που ζητάει τη βοήθειά μας είναι μεγάλη. Η διαδικασία που ακολουθεί κοινή καθώς πρέπει να διασχίσει όλο το βαγόνι με την ελπίδα να μαζέψει τα ψιλά από τους φιλεύσπλαχνους επιβάτες που δεν είναι και πάρα πολλοί ομολογουμένως. Το να μην είναι φιλεύσπλαχνοι άντε το καταλαβαίνω, το να καλούν security για να διώξουν τον άνθρωπο αυτό δεν το καταλαβαίνω.

      Συνέβη μπροστά μου, μια καθώς πρέπει κυρία να φωνάζει τους security σε κάποιο σταθμό που είχε σταματήσει το τραίνο να βγάλουν το ζητιάνο έξω μήπως τάχα τους κολλήσει καμία αρρώστια και με τη δικαιολογία που δίπλα μας ήταν και μια έγκυος και θα μπορούσε να την κολλήσει με αυτή τη φανταστική ασθένεια που είχε. Και ρωτάω! Όλοι εμείς που ταξιδεύουμε με τα μέσα μαζικής μεταφοράς πόσες φορές έχουμε βγει με πυρετό έξω, οι καθωσπρέπει άνθρωποι για να ολοκληρώσουμε τις δουλειές μας; Τι πιθανότητα έχουμε να κολλήσουμε από τους γύρω μας, είτε γρίπη είτε οτιδήποτε άλλο χωρίς να "μεταφέρουν" αρρώστιες και να είναι ζητιάνοι; Γιατί να φερθούμε τόσο άδικα σε ένα συνάνθρωπό μας που δεν έχει την ίδια τύχη με μας στην εύρεση δουλειάς ( έτσι πάντα θέλω να πιστεύω ) ή στην υγεία;

    Συνέβη μπροστά μου και δεν έβγαλα μια λέξη. Έμεινα αποσβολωμένος - βολεμένος(;) να κοιτάζω τα δυο ντερέκια να τον βγάζουν έξω και αυτός να απορεί και να ρωτάει.."Τι παραπάνω έκανε εκτός από επαιτεία...." . Το μόνο που ξέρουμε είναι πως θα βρίσουμε ο ένας τον άλλο στην οδήγηση, στο να πάρουμε μια καλύτερη θέση σε μια ουρά, γενικά σε ό,τι μας συμφέρει. ό,τι τραβάει ένας συνάνθρωπος μας είναι από ... άλλο πλανήτη. Φυσικά, και έχει βγει σε όλη την κουβέντα, θεωρώ τον εαυτό μου συνυπεύθυνο........

--
ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ
SENIOR ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
ΓΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ ΣΕ ΛΟΓΙΣΜΙΚΟ SAP R/3

ΑΛΛΕΣ ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ: ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ!!
http://moduland.googlepages.com
http://apostoland.blogspot.com

20090901_ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΜΕΣΑ!

20:38, Δευ 31/08/2009 Η πρωτη βροχη της νεας χρονιας ηρθε.
Τα πρωτοβροχια για αλλη μια φορα τα τελευταια 2 χρονια στην ωρα τους.
Μια βροχη που προσπαθει να σβησει τη σκονη που αφησε η προηγουμενη δυσκολη χρονια. Θα ελεγα πως κανονικα θα πρεπε να χαμε αυτο το μηνα πρωτοχρονια και να γιορταζουμε. Τι να σου πει ο Γεναρης; Μεσα στο κρυο και στο τρεξιμο εισαι!
Ενω ο ενατος στη σειρα μηνας σε βαζει σε ταξη.
Η βροχη προσταζει.
Τα κεφαλια μεσα. Μυρωδια απο βρεγμενο τσιμεντο.
Αναμνησεις σχολικες, μια γλυκια μελαγχολια, η προσμονη για το επομενο
καλοκαιρι - ξεφαντωμα μακρυα!
Καλη χρονια λοιπον!

20080923_ΤΟ ΠΟΥΛΑΚΙ ΤΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΑΦΗΣΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΥΤΟ

Τον έλεγαν Κοκκούλη. Τον είχε πάρει η μάνα μου για συντροφιά μετά το θάνατο του πατέρα μου.... Ήταν Γκρινιάρης και ηρέμησε όταν του φέραμε σύντροφο. Ανήκε στη Ράτσα "Πουλιά της Αγάπης". Είχε την πλάκα του, είχαν την πλάκα τους. Ειδικά όταν τους πήραμε και φωλιά βρήκαν ένα χώρο στη φυλακή τους να περνάνε καλύτερα. Του άρεσε η παρέα, ακόμα και η ανθρώπινη... Μελαγχολούσε μόνο του...
Μετά από την ανακάλυψη πως ήταν άρρωστος τον βάλαμε σε ξεχωριστό κλουβί για να πίνει τις βιταμίνες που τις βάζαμε στο νερό του. Κατάφεραν και σπάσαν τις κλειδαριές για να βρεθούνε μαζί στη φωλιά την οποία είχαμε βάλει ξεχωριστά, μόνο και μόνο για να ναι μαζί.
Έφυγε σήμερα τα ξημερώματα. Καλό του ταξίδι.
Η μικρή σύντροφός του φωνάζει και ..... γκρινιάζει. Θα την πάμε σε ένα μέρος με πιο πολλά πουλιά.

Τόσοι άνθρωποι πεθαίνουν κάθε μέρα..... Ακόμα και δικοί μας. Όμως τα ζώα και τα πουλιά που μας συντροφεύουν έχουν κι αυτά τη δική τους αξία πρώτον γιατί μας συντροφεύουν επειδή τα υποχρεώνουμε να μας συντροφεύουν. Δεύτερον γιατί μας επιτρέπουν "αναγκαστικά γι αυτά" να έχουμε μια επαφή με τον πρώτερο κόσμο στον οποίο κάποτε ζούσαμε......μαζί.
Αυτά.

20080915_ΤΑ "ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ " ΜΟΥ .........

.... ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ HACKERS...!!

Την ώρα που δισεκατομμύρια κόσμος και επιστήμονες προσπαθούν μέσα από αυτό το πείραμα να ανακαλύψουν κάποια θεμελειώδη στοιχεία που θα μας βοηθήσουν ίσως να κάνουμε μια καλύτερη ζωή στο ... μέλλον... εμείς ως γνήσιοι Έλληνες Φαμφαρόνοι αποδεικνύουμε ότι το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι κάπως να ... φανούμε και ας μην κερδίσουμε τίποτα από αυτό!! Έτσι τι κάναμε? Και περήφανα κιόλας? Χακέψαμε το CERN και αποδείξαμε περίτρανα ότι ο Έλληνας μπαίνει παντού... Όχι παιδιά... ο Έλληνας είναι ήδη μέσα στο CERN με μια αντιπροσωπεία τουλάχιστον 5 επιστημόνων που μοχθούν για την ανακάλυψη χρήσιμων πραγμάτων - γνώσεων μαζί με τόσους άλλους.. Δεν είναι αυτός που θα σπάσει τις βιτρίνες, θα χακέψει μια σελίδα, θα βάλει φωτιά σε ένα κάδο σκουπιδιών για να δείξει ότι όλα είναι ανευ σημασίας...........!!! Θα ήταν άσχημο να ξαναγίνει κάτι τέτοιο.... Δε μας τιμά καθόλου........ Αυτά.

Όσον αφορά το CERN δείτε το και μέσα από τη σελίδα μου...... Ευχαριστώ.... περιμένω σχόλια...