20091009_Ο ΗΣΑΠ ΤΗΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ

Αυτη τη στιγμη βρισκομαι μεσα στο τραινο σαρδεμοποιημενος μαζι με πολλους αλλους κακομοιρηδες που πιστευουν στη χρησιμοτητα των αστικων συγκοινωνιων σε συνδιασμο με τα εργα. Το καλοκαιρι περασε ομως και η ανοχη . . . Μηδενικη. Ενω η συμμετοχη . . .μεγαλωνει! Κουραγιο

20091009_ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΔΙΑΤΗΡΟΥΝΤΑΙ ΟΜΟΡΦΑ

Εκτακτη εισφορα και ΕΤΑΚ παραμενουν.ΗΜΙΥΠΑΙθριοι παγωνουν αλλα θα ισχυσουν καποτε.Δεν περιμεναμε κατι αλλο.δεν ηταν λαθος οι επιλογες της ΝΔ .Δεν πρεπει να πανικοβαλλομαστε γιατι εχει . . . Κι αλλα!καλημερα

20091008_ΣΧΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ

               Έτυχε και έπεσα σε μια συζήτηση για τα θέματα με τα οποία ασχολούμαι στα blogs μου και εισέπραξα το εξής σχόλιο: Καλά, για τον απερχόμενο Πρωθυπουργό δε θα γράψεις τίποτε; Τόσο "αντικειμενικός" είσαι; Και μπορώ να πω πως ενοχλήθηκα. Όχι πως είμαι υποχρεωμένος να συμπράττω με οποιονδήποτε μου λέει τη γνώμη του για ο,τι δήποτε αλλά εδώ έχουν λίγο δίκιο.

Έτσι λοιπόν ήταν βράδυ Κυριακής 4 Οκτωβρίου όταν ο Κύριος Κωνσταντίνος Καραμανλής ( ο επί 5 και χρόνια πρωθυπουργός μας ) αναγκάστηκε εκ των συνθηκών να κάνει άλλη μια γενναία πράξη από αυτές που μας έχει συνηθίσει τα τελευταία χρόνια. Ο Άνθρωπος αυτός κατάφερε να πάρει ένα διαλλειμένο κόμμα το 1996 να το φέρει στα συγκαλά του και να πάρει πανυγηρικά τις εκλογές του 2004 όταν το κόμμα αυτό το οποίο είναι ΠΑΛΙ σήμερα στην εξουσία ήταν σε μια παράξενη παρακμή τη στιγμή που όλα πήγαιναν (;) καλά για τη χώρα μας. Διεμηνυσε στο λαό ότι θα τα βάλει με τους Νταβατζήδες, θα κάνει καινοτομίες, μεταρυθμίσεις, θα μειώσει τους φόρους, θα δώσει επιδόματα στους φτωχότερους και θα κάνει αν και όντας σε μια συντηρητική παράταξη θα έδινε ελπίδα σε επιχειρήσεις και πολίτες ταυτόχρονα.

Και τόλμησε. Προσπάθησε να ακολουθήσει κατά γράμμα τις ευρωπαικές επιταγές κάνοντας απογραφή πράγμα που μας πήγε δύο χρόνια πίσω. Έδωσε επιδόματα αλλά δεν ολοκληρωσε τις παροχές για το τρίτο παιδί, μείωσε τους φορολογικούς συντελεστές για το λαό χωρίς όμως αντίστοιχα να αυξήσει αυτούς για τις επιχειρήσεις ( στο πνεύμα της ελεύθερης αγοράς ). Το κυριότερο; Εβαλε το ιστορικό Βέτο για τα Σκόπια. Όντως κανείς δεν το είχε τολμήσει αυτό πιο πριν. Λειτούργησε σωστά τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών αγώνων ( ήταν έτοιμα από πριν βέβαια ) αλλά δεν έγινε καθόλου σωστή εκμετάλευση των ακινήτων και μένουν έρμαια στο χρόνο και τη φθορά εκτός ίσως από το μπάτμιντον και κανα δυο άλλα.

Στον τουρισμό δεν πήγαμε καλά, αν και οι καμπάνιες που έκανε ήταν ομολογουμένως καλές. Το "Ζήσε το μύθο σου στην Ελλάδα" ήταν ένα πολύ καλό σύνθημα. Με την Τουρκία ήταν μια πολύ καλή κινηση η "κουμπαριά" με τον Ερντογάν αλλά δεν απέδωσε καρπούς. και στην εξωτερική πολιτική αφού ήμασταν υπο επιτήρηση για πολύ καιρό δύσκολα θα μπορούσαμε να ανακάμψουμε. κατηγόρησε το Χρηματιστήριο του ΠΑΣΟΚ και του Κώστα Σιμίτη όμως και στη δικιά του διακυβέρνηση η μόδα ήταν τα καταναλωτικά δάνεια στις τράπεζες.

 

Για την παιδεία τι να πω. Ξεκίνησε με ένα διάλογο που δεν μπόρεσε να τον στηρίξει και να τον κρατήσει. Αντίθετα, επεισόδια και ταραχές ήταν το κρεσέντο της με αποκωρύφωμα τα "Δεκεμβριανά" του 2008 όπου ένας ανόητος Αστυνομικός προσπάθησε να χαλιναγωγήσει ένα 16αχρονο παιδάκι με ένα πιστόλι. Σίγουρα ο αστυνομικός αυτός δεν πρέπει να αποτελεί δείγμα της επίσημης αστυνομίας. Γιατί αυτή κι αν δεν υπήρχε καθώς οι διαταγές ήταν "μη σύγκρουση" μάλλον και με οποιονδήποτε. Έτσι όμως χάθηκε η εμπιστοσύνη του απλού πολίτη σ' αυτούς και κατήντησαν πάλι να τους βρίζουν με τη γνωστή τριπλέτα χαρακτηρισμών.

 

Και όμως ο συγκεκριμένος ( ο οποίος πήρε και πάνω του την ευθύνη των εκλογών ) ήθελε να προχωρήσει. Ήθελε να βάλει σε "τάξη" την Ελλάδα με το δικό του τρόπο, δεν είχε όμως ανθρώπους. Τα συνθήματα "Σεμνότητα και Ταπεινότητα" και το "Όλα στο Φως" καταντήσανε να γελοιοποιούνται στις σατυρικές εκπομπές άλλοτε από άξιους και άλλοτε από ανάξιους. Τα σκανδαλα που όντως βγαίνανε στο φως ερχόντουσαν το ένα πίσω από το άλλο. Ομόλογα, ΜΕΒΓΑΛ, κουμπάροι, Ζαχόπουλος, Υποκλοπές, Siemens, Βατοπαίδι,Ζωνιανά ( αν και κει μου άρεσε ο τρόπος χειρισμού της αστυνομίας μετά το φιασκο όμως ) και άλλα πολλά του κόψανε τη φόρα και να πούμε την αλήθεια κόψανε τη φόρα στην ανάπτυξη της Ελλάδας.

 

Όσο ευγενή αισθήματα έχεις, όσο καλό λόγο να τα υποστηρίζεις, όσο και το προφίλ του καλού και συναινετικού ομιλητή και αυτού που παραδέχεται το λάθος του (κάθε τόσο κι ένα λάθος;) δεν μπορείς να στηριχτείς. Και δυστυχώς δεν είχε και τους καλύτερους συνεργάτες. Υποτίθεται όταν πάς να γίνεις Υπουργός ( υπηρέτης του κράτους ) φροντίζεις να κρατάς μια καλή και νομιμη εικόνα. Πόσα μεγάλα στελέχη ΔΕΝ την είχαν αυτήν;

 

Τρομοκρατία; Μπόλικη. Ξηλωθήκανε όλοι οι έμπειροι αστυνομικοί που βοήθησαν στην εξάθρωση έστω και μέρους της Ιστορικής Δεκαεπτά Νοεμβρη και μετά ψαχνόμασταν. Πυρκαγιές; Ειλικρινά δε θυμάμαι τόσο μεγάλες καταστροφές στη ζωή μου - ίσως να είμαι πολύ μικρός.

 

Αναπτύχθηκαν καλύτερα τα ΚΕΠ και η ηλεκτρονική διακυβέρνηση ομολογουμένως.

Μπήκε φορολογία στις ταβέρνες και στους υδραυλικούς αν και σπάνια παίρνει κανείς απόδειξη

Προχώρησε ο δρόμος της Ιονίας Οδού και της Εγνατίας

Γινανε πολλά καλά για τους ανθρώπους που ήρθαν στη χώρα μας ώς οικονομικοί μετανάστες αλλά δείξαμε και δείχνουμε κάθε μέρα το σκληρό μας πρόσωπο στις ακριτικές θάλασσες και στα γκέτο που τους μαζεύουν.

Οι Φυλακές έγιναν χώροι υποδοχής Ελικοπτέρων ( δυο φορές ) , Οι αυλώνα έπεσε θύμα κλοπής στρατιωτικού χάμερ. Οι S300 ακόμα δεν μπήκαν σε λειτουργία μαζί με άλλα υπερσύγχρονα συστήματα που έχουν αγοραστεί ακριβότατα και κηνυγάμε να πάρουμε καινούρια

Η σύνδεση με το Μπουργκάς Αλεξανδρούπολη μας καθιστά ενεργειακό κόμβο αλλά δε φαίνεται να είναι τόσο ισχυρή τελικά.

 

Τέλος πάντων είναι πολλά αυτά που μπορεί να γράψει κανείς. μαζί με αυτά το ότι εξαναγκαστηκαμε να πάμε δυο φορές σε εκλογές για να πάρει η οποιαδήποτε Κυβέρνηση Νωπή λαική εντολή. Στη δεύτερη ειδικά μάθαμε κατά την προεκλογική εκστρατεία ότι μπήκαμε στην κρίση.

 

Και ερχόμαστε στην τελική εικόνα της Κυριακής. Ένας πρωθυπουργός που ξεκίνησε με ΚΑΛΕΣ ιδέες για την Επανυδριση του κράτους προδώθηκε από τους στενούς τους συνεργάτες. Το ομολόγησε ο ίδιος. ΄Το όνομά του, η κληρονομιά του,δεν τον βοήθησε παραπάνω από όσο πήρε. Ίσως όλοι αυτοί που ψήφισαν να ψήφισαν για τον κύριο Κωνσταντίνο Καραμανλη και για πέντε έξι ακόμα πρόσωπα όπως ο κύριος Χατζιδάκης. ΄Σκυθρωπός, απογοητευμένος από το αποτέλεσμα και με περίσσιο θάρρος, όπως τότε που ζήτησε το ΒΕΤΟ κάτι που μας έκανε τότε υπερήφανους και θα του αναγνωρίζεται πάντοτε, αποχαιρέτησε το λαό που τον στήριξε για 5 μιση χρονια και πήρε και την ευθυνη όλη πάνω του. Όπως είπε και ο κύριος Καρατζαφέρης είναι ένα από τα καλά παιδιά. Καλός Ηγέτης, που του έλειπε όμως η δυνατότητα ελέγχου των συνεργατών του και μαζί με τις προγραμματικές δηλώσεις που τρόμαξαν το λαό ( αυτό βέβαια είναι μια άλλη συζήτηση ) και το κύμα ανάκαμψης του ΠΑΣΟΚ οδηγησαν την παράταξή του σε μια Οδυνηρή ήττα. Πάντα βέβαια έλεγε ότι δεν τον ενδιαφέρει το πολιτικό κόστος. Και μάλλον είχε δίκιο.

Ας προσέξει ο κύριος Παπανδρέου. Αυτά είναι γερά μαθήματα για ικανούς μαθητές και σκληρά καρύδια. Εύχομαι με όλη μου την καρδιά να μην επαναληφθούν τα λάθη αυτά από κανέναν πολιτικό μας γιατι για όλους υπάρχουν συνέπειες.

 

Ευχαριστώ που με ακούσατε. ( με το ζόρι )

 

ΑΛΛΕΣ ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ: ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ!!
http://moduland.googlepages.com

http://apostoland.blogspot.com

 

20091008_ΝΑ ΒΑΛΩ ΥΠοΨΗΦΙΟΤΗΤΑ Ή ΝΑ ΜΗ ΒΑΛΩ;

          Το θετικό στοιχείο που διαφαίνεται αμέσως αμέσως από τα σπάργανα της Διακυβέρνησης της Χώρας είναι η χρήση της ιστοσελίδας http://apps.opengov.gr/ η οποία δίνει τη δυνατότητα στον ΚΑΘΕΝΑ από εμάς να έχουμε την προσδοκία ότι μπορούμε να είμαστε ένας από τους Γενικούς Γραμματείς των υπουργείων που έχουν δημιουργηθεί δηλαδή να έχουμε την ελπίδα, χωρίς να ανήκουμε ίσως σε κάποιο κομματικό μηχανισμό , να δώσουμε τη δική μας πνοή στο Δεινόσαυρο που λέγεται Ελλάδα. Ένας τρόπος σύγχρονος, ελκυστικός, (μαζεύει βέβαια βιογραφικά αυτόματα - άρα και τάσεις- δεν πρέπει όμως τα πάντα όλα να τα βλέπουμε με το μάτι της καχυποψίας ), που θα τραβήξει το βλέμμα πολλών υποψήφιων πολιτικών ανερχόμενων προσώπων. Ελπίζουμε η διαδικασία επιλογής να είναι εξίσου δίκαια και διαφαν΄΄ης όπως διαφανής είναι τρόπον τινά και ο τρόπος που θα συλέξουν τις υποψηφιότητές μας. Τελικά όμως ακόμα δε μου απάντησα...Να βάλω ή όχι;

--

ΑΛΛΕΣ ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ: ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ!!
http://moduland.googlepages.com

http://apostoland.blogspot.com

 

Fwd: 20091008_Η ΠΡΩΤΗ ΑΠΟ ΤΙΣ .... ΕΚΑΤΟ!

    Την έκανε!     Άρχισε από την πρώτη μέρα τις κινήσεις για τις οποίες μας υποσχέθηκε και για κάποιες άλλες που δε μας είχε δώσει ιδέα ότι θα τις έκανε. Ας πα΄ρουμε τα πράγματα από την αρχή. ο κύριος Παπανδρέου ορκίστηκε προχθές ως νέος Πρωθυπουργός της χώρας. Του ευχόμαστε όλοι να πάει καλά γιατί αν πάει αυτός καλά θα πάμε και μεις καλά. Η χώρα μας έχει ανάγκη από ελπίδα πραγματοποιήσιμη. Το 10% διαφοράς που ψήφισε τον "Γιώργο" έβαλε ένα ισχυρό βαρίδι στην πλάτη του νέου μας Πρωθυπουργό το οποίο πρέπει να το σεβαστεί και να του δώσει την κατάλληλη σημασία και προσπάθεια να ξεφύγουμε από την κρίση που μη γελιόμαστε , ήμασταν χωμένοι από πολύ......παλιά!

      Έτσι λοιπόν ο αγαπητός μας νέος Πρωθυπουργός που τον γνωρίσαμε παλιά ως Υπουργό παιδείας και Εξωτερικών πήρε τα ηνία της παράταξης του πατέρα του ( κάτι που δεν το πίστευαν και πολύ ότι θα το έκανε ) και ανέβηκε στο υψηλότερο σκαλί της ιεραρχίας ( άντε πριν από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας ). Θα προσπαθήσω να αναλύσω πιο κάτω τις κινήσεις του από τη δική μου σκοπιά.

1. Δημιούργησε, Άλλαξε, Κατάργησε αμέσως με την πρώτη του κίνηση ως Πρωθυπουργός τα Υπουργεία με τα οποία θα κυβερνάται η χώρα΄
2. Χρησιμοποίησε όσο το δυνατό λιγότερο ανθρώπινο δυναμικό για να το Υπουργικό Συμβούλιο
3. Κατάργησε τις πολυπληθείς και χρηματοβόρες "Επιτροπές".
4. Χρησιμοποίησε Πολλές γυναίκες στην κυβέρνηση ( σε αναλογία με άλλες εποχές )
5. Έφερε τον κύριο Καμίνη ( Προστασίας του Πολίτη ) στο Υπουργικό Συμβούλιο για να τονίσει τα προβλήματα που ταλανίζουν τις δημόσιες υπηρεσίες και συνάμα τον κάτοικο αυτής της χώρας
6. Έδωσε προθεσμία μια εβδομάδα για να καταγραφούν τα προβλήματα στα Υπουργεία
7. Άφησε να προβληθεί ζωντανά το πρώτο Υπουργικό Συμβούλιο της νέας Κυβέρνησης
8. Κατάργησε το Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης ( εδώ δε συμφωνώ )
9. Πρώτη του επίσκεψη θα είναι η Κύπρος
10. Ανέλαβε το Υπουργείο Εξωτερικών
11. Διεμήνυσε πως δε θα ανεχτεί Διαπλοκές ΄
12. Ζήτησε τη συμμετοχή όλων στον αγώνα για την ανάκαμψη
13. Χρησιμοποίησε πολύ νέο κόσμο στα Υπουργεία
14. Διόρισε τον κύριο Ευάγγελο Βενιζέλο ως Υπουργό Εθνικής Άμυνας ( Μια καυτή Πατάτα στα χέρια ενός "ανταγωνιστή"  δείχνοντάς του έτσι ότι του έχει απόλυτη εμπιστοσύνη να χειριστεί το επικίνδυνο αυτό πεδίο
15. Δεν έβαλε το Σκανδαλίδη στην Κυβέρνηση καθώς την τελευταία στιγμή φάνηκε να είχε εμπλακεί σε κάποιο σκάνδαλο κατάχρησης οικονομικών ( έδειξε αμέσως πως δε συγχωρεί ατασθαλίες )
16. Δεν έβαλε την κυρία Δαμανάκη στην κυβέρνηση καθώς του αρνήθηκε ( δικαιολογημένα ίσως κατά τη γνώμη μου ) να πάρει τη θέση της Υφυπουργού στο Υπουργείο Προστασίας. Προφανώς δεν κάνει παζάρια
17. Έβαλε τον κύριο Πάγκαλο σε τέτοια θέση όπου θα είναι στην ουσία αυτός πάρα τω Προέδρω ώστε να μην έχει δικαιολογία να γκρινιάζει
18. Πρότεινε στους Οικολόγους Πράσινους ( συγκεκριμένα στην κυρία Βασιλάκου ) να αναλάβει τη θέση της Υπουργού Περιβάλλοντος άσχετα αν δε δέχτηκε
19. Διατείνεται πως κάθε μέρα θα υπάρχει ενημερώσει για όλες τις υπογραφές των υπουργείων
20. Κάλεσε τον Ταγίπ Ερντογάν στην Ελλάδα

           Αυτά είναι κάποια από τα δείγματα γραφής που έδειξε αμέσως ο Κύριος Παπανδρέου καθώς θέλει μάλλον να ακολουθήσει το Αμερικανικό μοντέλο διοίκησης κάτι που ίσως είχαμε ξεχάσει τα τελευταία χρόνια, κάτι που κατά τη γνώμη μου όμως δεν είναι πάντα θετικό. Η Ελλάδα θα πρέπει να κατέχει μια ισχυρή πολιτική βάση που να μπορεί να την κρατήσει έτσι ώστε να ισορροπεί ανάμεσα στην Ανατολή τη Δύση και την Ευρώπη για να μπορεί να γεύεται τα πλεονεκτήματα που προσφέρονται από όλες τις περιπτώσεις. Θα πρέπει να δώσει μεγάλη σημασία τόσο στην παιδεία και στην οικονομία όσο και στην καλή χρήση των αμυντικών της δαπανών ώστε να μην υπάρχει το φαινόμενο να είναι σε αχρηστία και οι s 300 και άλλα υπερσύγχρονα όπλα και να ψάχνουμε να αγοράζουμε κι άλλα κι άλλα.

         Από αυτή τη στήλη θα προσπαθούμε να βλέπουμε τα διάφορα δείγματα γραφής της Νέας Κυβέρνησης και να σχολιάζουμε, κρίνουμε, προτείνουμε με το θάρρος του απλού πολίτη στα πλαίσια των ωφελημάτων που προέρχονται από την ελεύθερη χρήση του διαδικτύου κάτι που πρεσβεύει και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός.

 

20090901_ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΜΕΣΑ!

20:38, Δευ 31/08/2009 Η πρωτη βροχη της νεας χρονιας ηρθε.
Τα πρωτοβροχια για αλλη μια φορα τα τελευταια 2 χρονια στην ωρα τους.
Μια βροχη που προσπαθει να σβησει τη σκονη που αφησε η προηγουμενη δυσκολη χρονια. Θα ελεγα πως κανονικα θα πρεπε να χαμε αυτο το μηνα πρωτοχρονια και να γιορταζουμε. Τι να σου πει ο Γεναρης; Μεσα στο κρυο και στο τρεξιμο εισαι!
Ενω ο ενατος στη σειρα μηνας σε βαζει σε ταξη.
Η βροχη προσταζει.
Τα κεφαλια μεσα. Μυρωδια απο βρεγμενο τσιμεντο.
Αναμνησεις σχολικες, μια γλυκια μελαγχολια, η προσμονη για το επομενο
καλοκαιρι - ξεφαντωμα μακρυα!
Καλη χρονια λοιπον!

ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ - ΕΜΠΝΕΥΣΗ

Βασικά αυτό το κομμάτι των κειμένων θα μπορούσε να αλλάξει το γενικό τίτλο και να λεγότανε ... "μια λέξη την ημέρα" άσε που φυσικά δεν τηρώ αυτή τη δέσμευση που είχα απέναντι στον εαυτό μου να γράφω κάτι κάθε μέρα. Θα ήταν αδύνατο καθώς οι υποχρεώσεις δε σε αφήνουν να το κουνήσεις ρούπι από το πρόγραμμα που σου βάζουν και μια μικρή 9 μηνών σε κάνει όπως θέλει. Έτσι την πατάνε όλοι οι άντρες... από τις μικρούλες. Η λέξη όμως που υπάρχει στο σημερινό τίτλο αφήνει περιθώρια να ξεφύγω από στενά όρια και παραδοχές και να "εμπνευστώ" καθώς γράφω το τι θα γράψω παρακάτω... Γιατί αγαπητοί μου άνθρωποι η έμπνευση δεν είναι κάτι που πατάς ένα κουμπάκι και αρχίζεις να βγάζεις ποιήματα, στίχους, εφευρέσεις, ζωγραφική η έμπνευση είναι ένας ζωντανός οργανισμός που επεξεργάζεται ανά πάσα στιγμή τα ερεθίσματα και μηνύματα που παίρνει από ό,τι συμβαίνει γύρω και μέσα στην ψυχή ενός ατόμου και τα μεταφράζει σε ... έργο!
Αυτό το έργο μπορεί κανείς να το προβάλει ή να το κρατήσει για τον εαυτό του, το θέμα είναι ότι την ώρα που το δημιουργεί, την ώρα που βγαίνουν από μέσα του αυθόρμητα οι λέξεις με τις οποίες θα το ντύσει, ή οι πράξεις για να το υποστηρίξει, συντελείται ένας οργασμός κινήσεων στο μυαλό και στην ψυχή του βοηθώντας να βγεί όσο πιο ποιοτικό γίνεται. Το τελευταίο βέβαια συνήθως δεν απασχολεί το δημιουργό... Του φτάνει ότι κατάφερε να φτιάξει κάτι το οποίο του ικανοποιεί το βασικό του ένστικτο, το ένστικτο της "γένεσης".
Η έμπνευση είναι πολύπλοκη. Ο στιχουργός μπορεί να επηρεαστεί από μια προσωπική του συναισθηματική κατάσταση ώστε να γράψει ένα νέο τραγούδι που θα ευφράνει ή θα προκαλέσει στο κοινό του μελαγχολία. Ο ζωγράφος θα πάρει τις μυρωδιές της άνοιξης, θα συνδιάσει τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες της εποχής και θα δημιουργήσει τα δικά του έργα τύπου ... "μπιενάλε" . Ο εφευρέτης νιώθει ένα ισχυρό νοητό χτύπημα στο κεφάλι και ανακαλύπτει ή εφευρίσκει κάτι που μπορεί να αλλάξει το μέλλον της ανθρωπότητας. Ακόμα κι αυτός ο πολιτικός χρειάζεται την έμπνευση για να μπορέσει να χαλιναγωγήσει το πλήθος απο το οποίο περιμένει να τον ψηφίσει... Ξενέρωτο ε; Το ξέρω.. αλλά δεν παύει κι αυτό να είναι μια έμπνευση όχι φυσικά αντίστοιχη με το "Εύρηκα Εύρηκα" αλλά έχει τη δική της σημασία.
Βασικά η άποψή μου είναι η εξής: Ζούμε μια καθημερινότητα η οποία σπάει στο σύνολό της σε πολύ λίγες μεριές από ευχάριστα - δυσάρεστα (επιθυμητόν) γεγονότα και καταστάσεις. Για ολόκληρα μεγάλα διαστήματα θα λεγε κανείς ότι κάνουμε πράγματα στα οποία οδηγούμαστε στο να τα κάνουμε, επειδη δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς, επειδή "έτσι είναι η ζωή" επειδή πρέπει απλά να επιβιώσουμε. Περιμένουμε τις αμοιβές μας στο τέλος του μήνα, τις διακοπές μας σχεδόν την ίδια περίοδο, τις γιορτές επίσης, επιθυμούμε να φτιάξουμε ένα σπίτι, να κάνουμε οικογένεια, να ταξιδέψουμε πολύ, να διαβάσουμε πολύ για να βγεί κάποια έρευνα, τόσα πολλά και διαφορετικά πράγματα τα οποία ενώ για τον καθένα μπορεί να έχουν διαφορετικό βάρος και να τα χαίρεται - λυπάται με τον δικό του μοναδικό τρόπο δεν παύει να είναι κοινά, συνηθισμένα και ... σίγουρα!
Που κολάει λοιπόν η έννοια της έμπνευσης εδώ; Η έμπνευση είναι το αλατοπίπερο σε όλα αυτά. Είναι η λάμψη της στιγμής που θα φωτίσει τις χαρούμενες και τις λυπημένες κατάστάσεις , είναι η λάμψη της δημιουργίας του καινούριου που θα προσδώσει νέο ενδιαφέρον και θα σπάσει το σκεπτικο του "όλο τα ίδια και τα ίδια" είναι αυτό που μπορεί να ενθουσιάσει τις μάζες συνολικά ή μόνο το άτομο που κάνει την υπέρβαση, είναι το σπίρτο που θα βάλει φωτιά και θα κινητοποιήσει την κοινωνία για να ενωθεί απέναντι στην απειλή, είναι η αρχή για να προκύψουν καινούριες ενάρξεις.
Σας κούρασα... είχα όμως την έμπνευση να γράψω όλα αυτά και πιστέψτε με νιώθω πιο ολοκληρωμένος. Ευχαριστώ εκείνον που έφτασε ως το τέλος να τα διαβάσει. Τα ξαναλέμε.

ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ - ΛΥΤΡΩΣΗ

Ζούμε σε μια κοινωνία η οποία απαρτίζεται από τα χαρακτηριστικά του άγχους, της δέσμευσης και της ακύρωσης βασικών επιθυμητών λειτουργιών και ανέσεων υπό το βάρος των συνθηκών διαβίωσης, της οικονομικής κρίσης, των νόμων που τη διέπουν, τα σκάνδαλα που την απομιζούν, τις καθημερινές ρουτινιάρικες ασχολίες, οικογενειακές, προσωπικές, επαγγελματικές, γενικά ό,τι μας αγγίζει και αγγίζουμε είτε με πνευματικό ή με συμβατικό τρόπο.
Μηχανάκια καλολαδωμένα κυνηγάμε κάθε μέρα να βγάλουμε τα προς το ζειν χωρίς σταματημό υπό το φόβο της λάθους κρίσης από τους γύρω μας και με στόχο την επίτευξη καλύτερου οικονομικού επιπέδου διαβίωσης για να περνάμε καλά εμείς και τα παιδιά μας. Αναφερόμαστε πάντα στη δικιά μας κοινωνία που θεωρείται σύγχρονη και έτοιμη να αντιμετωπίσει όλες τις προκλήσεις - λέμε τώρα.
Ψάχνοντας στα κατάβαθα του μυαλού και της ψυχής μας θα πρέπει να υπάρχει και ένας "μηχανισμός" - πως αλλιώς να το πω - ο οποίος να ενεργοποιείται όταν φτάνουμε να έχουμε "τελειώσει" από κάποιες υποχρεώσεις που μας ταλάνιζαν ή να μας δίνει τη δυνατότητα να καταλάβουμε ότι ... "ναι ρε αδερφέ προχωράμε... το κάναμε κι αυτό". Αυτός ο μηχανισμός επίσης θα λειτουργήσει κατά την προσωπική μου γνώμη όταν θα καταλαγιάσει το άγχος μας για την επίτευξη του στόχου, όταν θα έχουμε εκπληρώσει τις υπηρεσίες μας ( είτε είναι συναισθήματα, είτε είναι πράξεις - καμιά φορά η κυνικότητα βοηθάει να μοντελοποιηθούν κάποια πράγματα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να χάσουν την πραγματική τους αξία ) προς αυτά που έχουμε δεσμευτεί είτε όταν έχουμε ανακαλύψει ότι έχουμε πάρει τη σωστή απόφαση ( εκ του αποτελέσματος ) ή καταφέραμε να ακυρώσουμε μια δύσκολη συγκυρία.
Αυτός είναι ο μηχανισμός της ΛΥΤΡΩΣΗΣ . Είναι αυτός που την ώρα που συντελείται το θαύμα της εκπλήρωσης των στόχων γεμίζει το σώμα και την ψυχή με ανάμεικτα συναισθήματα ανακούφισης, αυτοθαυμασμού, αγάπης, ικανοποίησης και ό,τι άλλο σχετικό, συναισθήματα που ρέουν ως δυνατό αναβολικό στο σώμα και στα νεύρα μας και καταπραύνουν την όποια ένταση, τον όποιο πόνο της στιγμής πάντα αλλά δεν πάυει να είναι ένας οργασμός που σου αφήνει μια εικόνα χαμογέλου στο πρόσωπο μια αντανάκλαση ευτυχίας ακόμα και όταν το γεγονός που συντέλεσε ώστε να φτάσει κανείς στη Λύτρωση θα μπορούσε να είναι τραγικό όπως ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου που είχε όμως βασανιστεί πολύ, ή ο χωρισμός μετά από μια μακροχρόνια σχέση που είχε όμως χτυπηθεί στη ραχοκοκαλιά από το μικρόβιο της αλλοτρίωσης.
Η άκρη στο τούνελ του προορισμού με το όνομα Λύτρωση ποτέ δε φαίνεται. Μάλιστα πολλές φορές εμφανίζονται πολλά και ποικίλα φώτα γύρω γύρω που σε προ(σ)καλούν να τα ακολουθήσεις για να μπορέσεις να βρείς την "υγειά" σου, να γλυτώσεις από το βραχνά να ηρεμίσεις βρε αδερφέ. Έτσι σπάνια καταλαβαίνεις ποιο είναι το πραγματικό γεγονός που σε οδηγεί στην πραγματική Λύτρωση. Επιμελώς βέβαια δεν αναφέρομαι στο θρησκευτικό κομμάτι καθώς εκεί υπάρχουν πολλά που μπορεί κανείς να πεί και λίγα να συνειδητοποιήσει άρα οι παγίδες μιας τέτοιας συζήτησης είναι πολλές. Ειδικά για έναν σαν και μένα που θεωρώ ότι το συγκεκριμένο κομμάτι δεν περιγράφεται με λόγια αλλά με την ψυχή.
Ειλικρινά δε ψάχνω να δώσω μια δικαιολογία στο γιατί πρέπει να γράψω κάτι για την έννοια αυτή. Ίσως να βρίσκω και γω προσωρινή λύτρωση στην καθημερινή ρουτίνα γράφοντάς τα ανεξάρτητα αν τα διαβάζει κάποιος ή όχι. Η λέξη - έννοια είναι βαριά ίσως πολύ βαριά για να σταθεί στα πλαίσια ενός μικρού κειμένου. Παρ όλα αυτά είναι κοινό μυστικό ότι όλοι την ψάχνουμε και ......... μακάρι να τη βρούμε......
Καλή σας μέρα.

ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ - ΑΚΥΡΩΣΗ

Στην εποχή μας, την εποχή της πληροφορικής έχει ανακαλυφθεί μια λειτουργία η οποία με την κλήση της μπορούν να ανακληθούν πίσω όλες όσες κινήσεις έχουμε κάνει. Έτσι σε ένα κείμενο word, όλες οι άχρηστες διορθώσεις που γίναν ως τα τώρα, όλες οι μορφοποιήσεις κειμένων και παραγράφων πατώντας ένα κουμπί "ακύρωσης" γίνονται όλα πουφ... πάπαλα σαν να μην έγιναν ποτέ, δεν καταγράφονται κάπου στην ιστορία, τουλάχιστον την εμφανή. Όλα αυτά τα μαγικά γίνονται πραγματικότητα αρκεί να μην έχεις "σώσει" δηλαδή αποθηκεύσει τις ενέργειες που έχεις κάνει γιατί αν έχει γίνει αυτό θα πρέπει να ψάξεις ως τελευταία ελπίδα στις προηγούμενες εκδόσεις του κειμένου πράγμα που είναι άγνωστο για τους μη μυημένους σωστά στο χώρο.
Ύστερα από συσσωρευμένη εμπειρεία που αποκομίζεις από τη ζωή και τις διάφορες κινήσεις-μορφοποιήσεις-αποφάσεις που έχεις κάνει φτάνεις στη στιγμή που θες να ελέγξεις το "word" της ζωής σου για να δεις αν έχεις κάνει λάθη που μπορείς να διορθώσεις άνετα με ένα απλό σβήσιμο η αλλαγή ενός χαρακτήρα ή αν πρέπει να αναθεωρήσεις και να ξαναρχίσεις από την αρχή. Δυστυχώς η ζωή δε σου δίνει εργαλεία ακύρωσης. Η ζωή πάντα σου προσφέρει τρόπους επικύρωσης ή μη των πράξεων που κάνεις, των σχέσεων που αρχίζεις και τελειώνεις, της συμπεριφοράς σου, της επικοινωνία σου με τον κόσμο κλπ κλπ μπορεί ο καθένας να βάλει ότι θέλει και ο κατάλογος ποτέ δε θα είναι πλήρης.
'Ετσι, μην έχοντας τη δυνατότητα να αναθεωρήσεις ολόκληρο το κείμενο, να το σβήσεις, να κάνεις ένα αντίγραφο και να συνεχίσεις εκεί κλπ αναγκάζεσαι να υποβάλλεις τον εαυτό σου σε μια διαδικασία, ένα παιχνίδι που έχει τίτλο... "Τι θα γινόταν αν...". Το παιχνίδι έχει τους εξής κανόνες: Έχεις το δικαίωμα να φέρεις μπροστά στο μυαλό σου όλα τα γεγονότα που σου έχουν συμβεί, όλες τις πράξεις, ουσιαστικές - ανούσιες, και να κάνεις την ερώτηση... τι θα γινόταν αν αντί εκείνης της πράξης έκανες την άλλη που ούτως ή άλλως κατά ένα μαγικό τρόπο την ώρα που έκανες τη μία ήξερες πως μπορούσες απλά να κάνεις την άλλη και να ξέφευγες. Μόνο που εκείνη την ώρα υπήρχαν σίγουρα παράγοντες που σε απέτρεπαν ή σε υποχρέωναν να κάνεις το άλλο. Από τη στιγμή που θα έκανες το άλλο ένα διαφορετικό παράλληλο μέλλον θα ξεκινούσε για τη ζωή σου και κάτι θετικό ή αρνητικό θα ανάβλυζε από την ποικιλία της ζωής μόνο που εσύ δεν .... το ξέρεις, ξέρεις μόνο ότι μπορούσες να διαλέξεις την κουρτίνα 2 και όχι την 1 που ίσως φάνταζε πιο σίγουρη με ένα καλύτερο βραβείο.
Μέσα στο μυαλό σου μπορεί να βλέπεις - ονειρεύεσαι αυτό το παράξενο μέλλον που ποτέ δεν μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Μέσα στο μυαλό σου προσπαθείς να ξεφύγεις από το αδιέξοδο που σου επιβάλει η τωρινή πραγματικότητα ξέροντας πάντα πως ο δρόμος που διάλεξε μπορεί να καθορίστηκε από κείνη τη μοιραία απόφαση. Μια απόφαση που δεν μπορεί να ακυρωθεί γιατί έχεις .... "σώσει". Έχεις ζήσει, έχεις μοιραστεί εμπειρείες, έχεις αποκτήσει μνήμη, χαρές, λύπες, απογοητεύσεις, επιβραβεύσεις, απορρίψεις πράγματα που συνθέτουν αυτό που είσαι τώρα, αυτό που σε κάνουν να γράφεις αυτές τις ... σοφίες (λέμε τώρα). Κι αυτό μια απόφαση είναι , το να γράφεις δηλαδή τις σκέψεις σου... και άνετα μπορείς να τις σβήσεις... ( είναι μια έξτρα λειτουργία που παρέχεται στο ιντερνετ ) μέχρι βέβαια να έχει προλάβει να τις διαβάσει κάποιος - άρα έχουν χαρακτεί και σε μια ξεχωριστή μνήμη.
Φτάνεις λοιπόν και σε μια της τρέχουσας... τελευταίας στιγμής κρίσιμης απόφασης για την επόμενή σου κίνηση. Όλοι οι παράγοντες σε σπρώχνουν στο να κάνεις το βήμα, να ελευθερωθείς πλην κάποιων παραγόντων που μπορεί να σου λένε ότι μπορείς να ζήσεις κι έτσι. Στη ζωή έχεις μόνο ένα δικαίωμα σ΄αυτή τη φάση. Να προσομοιάσεις στο μυαλό σου το τι μπορεί να συμβεί εφόσον διαλέξεις την κουρτίνα 1 ή 2 χωρίς φυσικά να ξέρεις αν θα γίνουν τα πράγματα όπως τα φαντάζεσαι κάτι που μπορείς να το κάνεις όσες φορές θες πριν... πατήσεις την σκανδάλη που ενεργοποιεί την επόμενη κίνηση. Από κει και πέρα το ποτάμι δε γυρίζει πίσω και προχωράς μέχρι τον επόμενο κόμβο απόφασης.
Αυτά.

20090702_ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ - ΔΕΣΜΕΥΣΗ

Δέσμευση είναι μια έννοια που περιλαμβάνει πολλά και διάφορα πράγματα και ταυτόχρονα συμπεριλαμβάνεται σε πολλές καθημερινές κινήσεις, διαδικασίες, εικασίες, θεωρίες κλπ.

Ο Δεσμεύων είναι αυτός που υποχρεώνει, είτε διαμέσου κάποιων κανόνων είτε μετά από κάποιου τύπου συμφωνία είτε έτσι γιατί αποφάσισε να το κάνει, το άτομο ή την ομάδα που βρίσκεται κάτω από την πλασματική ή ουσιαστική ομπρέλα της εξουσίας του να πράξει έτσι ώστε οι πράξεις του να βοηθήσουν το κοινό ή το προσωπικό συμφέρον του Δεσμεύοντος.
Από την άλλη ο δεσμευμένος ή δεσμευόμενος είναι αυτός που θα ακολουθήσει, υπακούσει, συνεναίσει με τις προσταγές του "αρχηγού" του ώστε πρώτα να μπορέσει να ικανοποιήσει τη συνθήκη που υπορεούται βάσει συμφωνίας και κατά δεύτερον να ωφεληθεί ή δυνατόν από τα αποτελέσματά της και να έχει στο μέλλον την ελπίδα να ξαναοφεληθεί.
Δεν πρέπει να ξεχάσουμε βέβαια και τις περιπτώσεις στις οποίες έρχεται κάποιος, μια ομάδα, μια παράταξη, ένα γενικά σύνολο να εντάξει - υπάγει κάτω από συνθήκες δέσμευσης άτομο/α χωρίς αυτό να το επιθυμούν αυτό/α με απώτερο σκοπό το κέρδος και τα τεράστια ψυχικα-υλικά οφέλη. Αντίστοιχα υπάρχουν και τα άτομα, ομάδες κλπ που είναι έτοιμα ως μονάδες-όχλος να κινηθούν υπό τις προσταγές ενός "διοικητή" ή μιας ομάδας διοικητών για να μη χάσουμε τη συνέπεια του λόγου.
Δεσμεύοντες και Δεσμευόμενους συναντάμε συχνά στην καθημερινότητά μας. Αναφέρω ενδεικτικά κάποιες περιπτώσεις παραλείποντας σίγουρα άλλες σημαντικές για την οικονομία του λόγου. Οι περιπτώσεις αυτές είναι οι πολίτες μιας χώρας, οι στρατιώτες ενός συντάγματος, οι εργαζόμενοι σε μια επιχείρηση, τα ζευγάρια παντός τύπου, οι παντρεμένοι, οι παίκτες μιας ομάδας κλπ...
Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις και κατά τη γνώμη μου σε όλες τις υπόλοιπες κυριαρχεί η ιδέα του "αρχηγού-δεσμεύοντος όντος" ακόμα και όταν κατά κοινή ομολογία τα άτομα-μέλη ομάδας ισχυρίζονται ότι είναι ίσα μεταξύ τους. Αυτό θεωρητικά μπορεί να ισχύει ("και έσονται εις σάρκαν μια","όλοι μαζί για να αντιμετωπίσουμε τον κοινό εχθρό" κλπ ) αλλά πρακτικά ένα υποσύνολο του πλήθους είναι αυτό που κρατάει το ρυθμό και δίνει κατευθύνσεις. Άρα το υπόλοιπο "κομμάτι" είτε συνειδητά υπακούει θεωρώντας ότι τα πάντα είναι σωστά και καλώς του τα λένε να τα κάνει είτε ασυνείδητα γιατί μάλλον δεν έχει τη δύναμη τη βούληση και την ικανότητα να θελήσει να καταλάβει που τον πηγαίνουν. Και αν ωφελείται έχει καλώς, αλλιώς...
Πώς μπορεί κάποιος να αποφύγει μια μορφή δέσμευσης που τον καταδυναστεύει; Πώς μπορεί κάποιος να καταλάβει ότι έχει δεσμευτεί απέναντι σε κάτι που τον οδηγεί σε αδιέξοδο; Πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν τόσες και τόσες περιπτώσεις ατόμων που δεν μπορούν να ξεφύγουν από το ζυγό των συναισθημάτων, οδηγιών, κατευθύνσεων, αποφάσεων που αν μη τι άλλο του κλείνουν το δρόμο προς την αυτοεξέλιξη; Διότι τα άτομα που ξέρουν να συμπεριφέρονται κάτο απο το ζυγό μιας οποιαδήποτε δέσμευσης στην ουσία δεν είναι δεσμευμένα απλά τη χρησιμοποιούν ως εργαλείο για την πρόοδό τους και την ευημερία τους. Μιλάμε για κείνους που δε σηκώνουν το κεφάλι, δε μάχονται για τίποτα, είτε γιατί θεωρούν πως είναι ένα τίποτα είτε γιατί τους έχουν πείσει ότι είναι ένα τίποτα προσβάλοντάς τους ανά κάθε στιγμή με κάθε τρόπο κάθε τους λέξη και πράξη ως τις πιο χαμερπείς, δημιουργώντας τους ένα ποτάμι τύψεων που τους παρασέρνει στην άβυσσο της αφάνειας.
Μπορεί όλα αυτά να ακούγονται άσχετα με το πνέυμα των καλοκαιρινών διακοπών που μας διακατέχει, άσχετα με το διαπροσωπικό πανηγύρι που μπορεί να υπάρχει σε κάθε facebook κοινωνία, κακεντρεχή για κάποιον/α που μόλις αποφασίζει να παντρευτεί και να συμβιβαστεί με τις ιδιότητες του/της συντρόφου του αλλά σκεφτείτε, μόνο σκεφτείτε: Πόσες φορές φτάσατε το σημείο να πείτε κάτι πολύ άσχημο όταν σας βρίζουν για την απόδοσή σας στη δουλειά τη στιγμή που έχετε χύσει μερόνυχτα για να βγεί έστω κι αυτό το αποτέλεσμα; Πόσες φορές υποχρεώνεστε να πάρετε την άδειά σας μαζί με όλους τους άλλους που είναι γύρω σας για να μην "έχετε" το χειμώνα; Πόσες φορές ανγκάζεστε να πείτε ένα ακόμα ναι στις επιθυμίες και τις ορέξεις του/της συντρόφου σας μόνο και μόνο για να μη σας ανεβεί το αίμα στο κεφάλι; τέλος (και φυσικά δεν υπάρχει τέλος) πόσες φορές αναγκαστήκατε να κάνετε πράγματα παράτυπα ώστε να μπορεσετε να έχετε ένα αποτέλεσμα σε μια συναλλαγή ή επιθυμία που οι άλλοι εκμεταλεύονται το φιλότιμό σας και τις τύψεις ενοχής που θα μπορούσατε να έχετε αν δεν το κάνατε .... αλλιώς;
Χάρην αυτής της πραγματείας σκεφτείτε σε πόσες τέτοιες δεσμευτικές καταστάσεις εισέρχεστε κάθε μέρα. Και αμέσως μετά βρείτε το συντομότερο τρόπο να τις ξεφορτωθείτε. Η ζωή είναι πολύ μικρή τελικά. Καλή σας μέρα/ νύχτα.
Αν θέλετε να βάλετε το σχόλιά σας στο facebook ακολουθείστε το παρακάτω link