Διαλέγοντας ένα άρθρο που είχα γράψει το 2010 ( 25/02 ) για την ακρίβεια, προσπαθώ να πιάσω το στίγμα εκείνης της εποχής... της απαρχής της κρίσης... που μας ταλανίζει χρόνια τώρα. Δεν θα μπω σε κριτικές... αλλού θα αφήνω τα σχόλια όπως ήταν τότε αλλού θα τα επηρεάζω. Σκοπός είναι να παρουσιάσω μια πιο συγκροτημένη άποψη για το σήμερα και το μέλλον μας.
"25/02/2010
Καλό σας Βράδυ Φίλοι Μου.
Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα μεγάλο θέμα που ταλανίζει τη χώρα μας και θα ταλανίζει τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας όπως φαίνεται. Ενώ έχουν περάσει 70 χρόνια από τη Γερμανική Κατοχή και 114 από την τελευταία επίσημη επιτήρηση των κρατών προς το μικρό κράτος μας ( ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ) διαπιστώνω ότι οδευόμαστε προς ένα ζοφερό μέλλον.
Πολλοί από εμάς έχουν δουλέψει ή δουλεύουν ακόμα για Γερμανικές εταιρείες οι οποίες πληρώνουν αρκετά καλά ομολογουμένως και όλοι προσευχόμαστε να μην προκύψει κάτι που να χτυπήσει την οικονομία τους για να τρώμε εμείς. Αυτό ακριβώς το πρόβλημα διαπίστωσαν και οι φίλοι μας συμπολίτες στην πολιτεία της Ευρωπαική ένωση! ότι δεν επιθυμούν να συνδράμουν για τους "συμμάχους" τους τους Ελληνες, αυτό το μικρό κρατίδιο που έχει διατηρηθεί ως σφήνα χρόνια και αιώνες στην είσοδο της Ευρώπης και κρατάει τα σύνορα, ένα κρατιδιάκι που όρθωσε κάποτε το ανάστημά του εναντίον στην πολεμική μηχανή και τους καθυστέρησε σημαντικά για να μην κατακτήσουν τον κόσμο."
Σήμερα, μετά από πέντε χρόνια το κράτος μας είναι δεμένο πισθάγκωνα έτοιμο να ακολουθήσει ένα τρίτο μνημόνιο, όρος που θα εμφανιστεί πολύ αργότερα από την ημερομηνία που γράφω. 5 χρόνια αργότερα θα γίνουν οι σημαντικότερες εκλογές της ιστορίας. Η κάλπη θα βγάλει πρώτη φορά ΑΡΙΣΤΕΡΑ, όπως είχε βγάλει "πρώτη φορά ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ" το 1981 με την αλλαγή. Και στις δύο περιπτώσεις ο λαός γαλουχήθηκε από υποσχέσεις που οι πολιτικοί του δίνανε κλείνοντας του το μάτι, μια ότι θα έφευγε το ΝΑΤΟ μια ότι θα έφευγε το μνημόνιο μια ότι θα δίνονταν χρήματα στο λαό και μια που θα μπορούσαμε να πάρουμε νέα δανεικά για να ξαναπληρώσουμε αυτά που χρωστάγαμε από τότε. Γιατί το κοινωνικό κράτος του τότε στηρίχτηκε στη φούσκα του δανείου. Ολόκληρες γενιές στηρίχτηκαν ότι οι Ευρωπαίοι μοιράζονταν λεφτά τζάμπα και θα μπορούσαμε να κάνουμε ζωή χαρισάμενη. Ο εφιάλτης της χούντας και της δεξιάς είχε μόλις τελειώσει και ο κόσμος θα μπορούσε να αναπνεύσει ελευθερία. Υπήρχαν βέβαια οι κλαδικές αλλά αυτό ήταν άλλο κεφάλαιο. Αργότερα... ύστερα από κάποιες ήττες και κατάρριψης από την αρρώστια του μύθου που λέγονταν Αντρέας Παπανδρέου οδηγηθήκαμε σε κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας, Οικουμενική, μια παρένθεση όπως θα τη λέγαμε σήμερα όπου το μόνο που κάνανε ήταν να προσπαθήσουν να κερδίσουν τα κεκτημένα που χάσανε λόγω ΠΑΣΟΚ αντί να προσπαθήσουν να στηρίξουν την αίγλη που είχε δημιουργήσει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής όταν μας είχε εντάξει στην ΕΟΚ.
Μόνιμο ενδιαφέρον μας από τις κυβερνήσεις Μητσοτάκη και Οικουμενικής το Μακεδονικό. Ο λαός είχε μονάχα να ασχοληθεί με την ονομασία ενός άλλου κράτους που νόμιζε κι αυτό πως μπορούσε να καπηλευθεί μια ιστορία γραμμένη από αρχαιοτάτων χρόνων, μια ιστορία που οι κάτοικοί του ενώ ήταν κομπάρσοι κατάφεραν και γίναν πρωταγωνιστές για χρόνια από τότε μέχρι και σήμερα. Διαλείμματα, εναλλαγές και ο Σημίτης στην κυβέρνηση με το περιβόητο χρηματιστήριο. Φάτε μάτια ψάρια και κοιλιά περίδρομο. Μπαίνουμε στην ΟΝΕ και όλα είναι τέλεια. Ανεβαίνουν τα πάντα. Οι μισθοί, τα δάνεια, ο γενικός δείκτης και οι ... φούσκες! Ο κάθε μικροάσχετος πέφτει στην παγίδα των διαφημίσεων για το υγιές χρηματιστήριο και ψάχνει να βρει την τύχη του και το μέλλον σε κάποια μετοχή που θα του κλείσει το μάτι και θα τον φέρει στα ουράνια. Όλα είναι τέλεια! Όλα είναι Swicheland όπως θα λεγε και γνωστός μου Οικονομικός Διευθυντής σε εταιρεία.
Το σύστημα αρχίσει και τρίζει, κρασάρει αλλά δεν προλαβαίνει να καταλάβει κανείς τίποτα καθώς παίρνουμε τους Ολυμπιακούς. Φορτσάρουμε , εμείς το μικρό κράτος , απέναντι στην Ευρώπη και στον κόσμο να αποδείξουμε πως μπορούμε να φτιάξουμε κάτι που θα δέσει όλους τους λαούς σε ένα μήνα, μια ευκαιρία ειρήνης, αθλητισμού και επιτυχιών, χτισμένη πάνω σε ακλόνητες εθνικές ομάδες και μονάδες που πρόκειται να εισπράξουν τα πολυπόθητα τρόπαια.. Χρήματα ξοδεύονται ανελέητα, προθεσμίες που λήγουν ... καταλήγουν να ολοκληρωθούν έστω και την τελευταία στιγμή με την Παγκόσμια κοινότητα να είναι στραμένη πάνω μας αν θα τα καταφέρουμε.... Είμαστε στο επίκεντρο των γεγονότων. Είμαστε οι καλύτεροι των καλύτερων είμαστε....... ( ? ; )
Άψογη οργάνωση. Δεν κατάφερε η κυβέρνηση Σημίτη να χαρεί τη διοργάνωση καθώς την κέρδισε ο μικρός τη ηλικία Κωνσταντίνος Καραμανλής. Έτσι πήρε αυτός τα τρόπαια της οργάνωσης, της ολοκλήρωσης των έργων και της διοργάνωσης των Ολυμπιακών αγώνων του 2004. Ωραίες τελετές πραγματικά της έναρξης λήξης, ωραίοι οι αγώνες, ωραίος ο εθελοντισμός, και η Αθήνα... μια πόλη αξέχαστη εκείνες τις μέρες. Ντρεπόσουν να κινηθείς, νόμιζες πως άνηκες σε ένα πολιτισμένο κράτος της Ευρώπης, της Ευρώπης που σε περίμενε στη γωνία, της Ευρώπης που είδε τα χάλια των "τιμημένων" αθλητών που φρόντισαν να αμαυρώσουν την εικόνα της έναρξης με το "ατύχημά" τους που ακόμα κι αν ήταν ατυχείς οι κατηγορίες χρησιμοποιήθηκαν για να αμαυρωθεί ο χαρακτήρας των αγώνων και της Ελλάδος. Το ατύχημα στην τελετή λήξης με τα παιδιά ήταν αυτό που λέμε... ¨κακό σημάδι".
Ήρθε και ο κύριος Αλογοσκούφης ο Υπουργός Οικονομικών. Τι έπραξε αυτός;... ένα μικρό λαθάκι. Αφού ήξερες βρε αδερφέ πως όλα αυτά στηρίχτηκαν σε μια ... ΦΟΥΣΚΑ... τι κάλεσες τους Ευρωπαίους φίλους μας να μας ελέγξουν??? ελέγξτε μας ελέγξτε μας .... και μας ελέγξανε... Μάθαμε όλοι αργότερα τις έννοιες δημιουργική λογιστική και η ευφορία κατέλληξε μια συνεχής σύγκρουση με την ... εφορία όταν προσπάθησε να μαζέψει τα ασυμάζευτα , τα δανεικά χρωστούμενα του κάθε Έλληνα και δει του μπαμπά του του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ.
Μια με τις καταστροφικές φωτιές του 2007 μια με το dvd, Μια με το Βατοπέδι η ζωή μας προχωρούσε και μεις γελούσαμε στις γειτονιές ενώ οι εχθροί κάνανε σιγά σιγά πάρτυ στην πόλη.Έτσι το 2009 στις εκλογές που γίνανε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο νεώτερος σε μια κρίση πολιτικής ειλικρίνειας κάτι που ομολογουμένως δύσκολα συναντάς προσπάθησε να μας εξηγήσει τα ανεξήγητα ότι δηλαδή δεν είμαστε τελικά τόσο ... πλούσιοι, δεν μας πάνε τα καγιέν, δεν έχουμε ανάπτυξη στην ουσία χρωστάμε ρε παιδί μου σ' αυτούς, από δω και από κει, καλά ήταν τα παρτυ του 1990 και του 2000 αλλά χάσαμε! Και έπρεπε να μπούμε σε τρομερή λιτότητα. Τελικά το ευρώ δεν μας πήγαινε... Φάνηκε όταν σε μια μέρα το νερό από 50 δραχμές κόστισε 150 και που είσαι ακόμα.... Και κει που αναρωτιόμασταν τι θα κάνουμε .......... πως θα πορευθούμε.... πως θα καλύψουμε τα δάνεια, τις λαμογιές, τα έσπα που τα πήραμε χωρίς αντίκρισμα πραγματικών έργων , τις επιχορηγήσεις τύπου "Βαλκανιζατέρ" μας ήρθε το ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ..... και ... ανασάναμε........μέχρι που μας κόπηκε η ανάσα στο Καστελόριζο.....
Και δόθηκε η ευκαιρία σε μια χώρα η οποία κάποτε μας αιματοκύλησε όπως λέει το παλαιότερο άρθρο μου να είναι αυτή από την οποία θα εξαρτιόμασταν αν θα παίρναμε αργότερα λίγες σταγόνες... δισεκατομύρια για να μπορούμε να πληρώνουμε τα καταξοδεμένα... δάνεια του παρελθόντος και να περιμένουμε μήνα μήνα με αγωνία αν θα πληρωθούν οι συντάξεις στους ηλικιωμένους......... Από κείνη τη μέρα πέσαμε από το πρώτο μνημόνιο στο δεύτερο, από την κυβέρνηση του σοσιαλισμού ( ξανά ) στην κυβέρνηση της δεξιάς (ξανά ) και μετά στη μίξη και των δύο να υπογράφουν με το πιστόλι στον κρόταφο μέτρα και πάλι μέτρα και κόντρα μέτρα στο όνομα της σωτηρίας μας και του πειραματισμού των ... άλλων στο βωμό του πως θα χειραγωγούνται οι λαοί. Υπήρχε καλύτερο πειραματόζωο από το άσωτο πειραματόζωο όπως εμείς;
"25/02/2010...
Η ευκαιρία όμως τους δόθηκε. ΚαΙ έγινε μόλις τις τελευταίες μέρες καθώς μπορεί η κατοχή να μην είναι στρατιωτική αλλά οικονομική, μια κατοχή που δε χρειάζονται όπλα για να μας καθοδηγούν και να μας διατάζουν άλλά απλοί σύμβουλοι - τεχνοκράτες που θα μας ελέγχουν , κατι παιδάκια σαν και μένα που είμαι στη μισθοδοσία , ή σαν εκείνα που έρχονται ως auditors στις εταιρείες που δουλεύουμε για να ελέγξουν και την παραμικρή απόδειξη από περίπτερο ( μόνο που εκεί οι εταιρείες είναι ... ιδιωτικές ).
Τον ΟΤΕ τον δώσαμε, τη συγκατάθεση τη δώσαμε, το αίμα μας το δώσαμε, τα λεφτά μας βέβαια τα χάσαμε μόνοι μας ( αν και κάτι μας χρωστάνε κι αυτοί ) ή τα χάσαμε κι αυτά σύμφωνα με τον προχθεσινό Χαρδαβέλλα??????
Πώς είναι δυνατόν να μην μπορέσαμε αυτά τα δεκα χρόνια να εκμεταλευτούμε το όραμα που μας προσφέρθηκε και να γίνουμε και μεις ένα σύγχρονο κράτος; Πώς είναι δυνατόν να περηφανευόμαστε ( ψεύτικα κάποτε ) ότι μπήκαμε με αξίες στην ΕΥΡΩΠΗ ( ΟΝΕ ) , να αποκαλυπτόμαστε μετά, να μην καταφέρνουμε να σηκωθούμε, να λέμε ψέματα στο τέλος και να υποσχόμαστε πως θα τα φτιάξουμε όλα τέλεια; Πώς θα το κάνουμε αυτό στους ανρθώπους με τα μαύρα και τα λάπτοπς; Αυτοί θα ειναι οι νέοι μας κυβερνήτες; Αυτοί που δεν μπορούμε να αξιω΄σουμε να μας παραδώσουν ένα σωστό υποβρύχιο; Αυτοί που δεν επιθυμούν να ξεχρεώσουν ένα τυπικο χρέος από τότε που μας κατάκλεψαν τις τράπεζες; αυτοί που ( βάσει νόμου τους ) μπορούσαν να μοιράζουν μίζες από δω και απο κει? ( και μεις να τις παίρνουμε;; )
"
Βγήκαν οι αγανακτισμένοι να επαναστατήσουν, δημιουργήθηκε μεγάλο κίνημα... Το Μαύρο στην ΕΡΤ ήταν καταιγιστικό, οι έλληνες εκεί που είχαν διχαστεί σε δημόσιους και ιδιωτικούς ξαναενώθηκαν, βρήκαν την ευκαιρία να σηκωθούν παρατάξεις που μας παρέπεμπαν σε άλλες σκοτεινές εποχές, σκοτώθηκαν άνθρωποι που με το στίχο καυτηρίαζαν τα γεγονότα... είχε προηγηθεί και ο ... Αλέξης ο Γρηγορόπουλος που στο Βωμό του θρηνήσανε πολλοί επίδοξοι κυβερνήτες.... μια Ελλάδα όλο αναταράξεις μια Ελλάδα που έφτανε στον πάτο, που θα τρύπαγε το βαρέλι μια Ελλάδα που είδε φως σε μια κοφτερή παράταξη που θα κοβε όλα τα δεινά .... ΣΥΡΙΖΑ..............
Προσπάθησε αλλά δεν κατάφερε όσα ήθελε, προσπάθησε αλλά δεν πατούσε γερά, στο τέλος ζήτησε δημοψήφισμα παρόμοιο με αυτό που λοιδορούνταν κάποιοι για κάποιον άλλον το 2011. Και ερμηνεύτηκε όπως ήθελε από την κυβέρνηση γιατί οι Ευρωπαίοι αλλιώς θα .... ΣΚΟΤΩΝΑΝ το λαό που τους έδωσε το όνομα και αυτό πάλι θα διχάσει τον κόσμο σε ανθρώπους του ΝΑΙ και του ΟΧΙ για κάτι που δεν ξέρουμε τελικά αν είχε υπόσταση. Άνθρωποι του ιδίου κόμματος δε στηρίζουν την κυβέρνηση ενώ τα "προαπαιτούμενα" ψηφίζονται από την .... αντιπολίτευση....τα capital controls συνεχίζονται και οι συνταξιούχοι τσακώνονται στις ουρές ενώ δεν μπορούν να βρεθούν 3 γιατροί για ένα ακτινοθεραπευτικό τμήμα για τα παιδιά με καρκίνο..........
Η χώρα μαθηματικά θα οδηγηθεί πάλι σε εκλογές και ... αναρχία........ Όσοι έχετε παίξει civiliaztion ξέρετε τι σημαίνει αυτό... Βέβαια τότε είναι που αναδύεται ο ηγέτης που θα λυτρώσει τον κόσμο..... Δεν είναι απαραίτητο να είναι κάποιος άγνωστος ας είναι και ο ίδιος που κυβερνάει τώρα. Πρέπει να ομαλοποιηθεί αυτή η ιστορία........όχι για να βρούμε την αξιοπρέπειά μας... αυτη την έχουμε χάσει πολύ καιρό τώρα... αλλά για να μπορεί ο κόσμος να αισθάνεται ΑΣΦΑΛΗΣ και όχι μέλος ανατολίτικου κράτους κυκλωμένου από εχθρούς χωρίς παρόν και μέλλον.
" 25/02/2010....
Θέλουμε τώρα να γίνει καμια στραβή και να αλλάξουν όλα, πολίτευμα και καταστάσεις; Θέλουμε να γίνουν επαναστάσεις; Θέλουμε να γίνουν τρομοκρατικές ενέργειες στο όνομα της συγκατάθεσης της κυβέρνησης για ένα νέο ΤΣΟΒΟΛΑ ΔΩΣ ΤΑ ΟΛΑ αλλά στους Γερμανούς και στην ΕΕ; ΚΑΙ ΓΙΑΤΊ ΝΑ ΤΑ ΔΩΣΩ; Δεν πληρώνω ότι μου ζητάνε; Να πληρώσω αλλά θα πάει έστω εκεί που πρέπει;
Δεν κατηγορώ την κυβέρνηση. Και οι άλλοι έτσι θα έκαναν. Απλά νιώθω μια απόγνωση ότι ζω σε μια τρελή και αγχωτική ζωή και δεν μπορώ να προβλέψω το .... μέλλον μου εμένα και της οικογένειάς μου. Δεν έχω βάσεις για να στηρηχθώ και να προχωρήσω. Όλα μου τα καθορίζουν τα .......... spread!
"
Καληνύχτα!
