20100228_AVATAR ... THE MOVIE!!!

First of all I would like to express my self in English about this perfect ( and perfect and perfect !!! ) movie(!) because it is something very very different and we all have to thank those minds that created it and the language ( should be in Navi's ) must be English either good or bad. Cameron has put all of his fantasy to make a new world, a fantastic world who may be is in our dreams but we forget it as long as we get of our bed. It's the sense that we feel that in the middle of the night we had an adventure under our feet, a second life that take place in our mind but at the end we don't want to get up ( never! ). Jake, the main main character of the movie lived in this dream using as an avatar the body of a habitant of the Planet Pandora. He was a marine guy and as all marines should take orders and follow them. Jake, has lost two legs in a battle somewhere ( symptomatically in Venezouella ) and he is incompetent to live as a real man. Now, with a new body lives with the natives in this Planet, learns their habits, rules falls in love and becomes one of them with the one of the loveliest creatures presented there........
His first purpose is to give informations to his co leaders to make them understand how they could get in the Planet's soil to take the mineral they want....... As he becomes a man on his new world he understands and so this scientist colleagues that this whole new world downstairs are connected, combined some how with the nature around in a such a way that both creatures and plants are creating a network as a one creature it self.... This .. and the love with Neytiri change him and make him trying to save this world... Everywhere is a stockholder looking for bigger and bigger profits and in any movie is a Colonel that would fight for nothing, only for the joy of fighting. They are here too to make the second and the original Jake's Life hard . There are also monsters in every Sigourney Weaver's movie but the monsters here are the habitants that they just want to live whit their own way . And as a scientist she will help with the one or another way.
Plenty of Pure nature like the nature that our planet could have in the early beginning of its life, colors, flying mountains, dragons small and bigger, messages of how could we the people be together like a punch in a common target to save our plane for the disaster or how we help for this disaster to be a reality by looking the trees as "just trees".... ( Amazon River ...does it say something to you? ).
3D environment, last type of technology around , Microsoft's cloud in every machine ( even we are in year 2154 ), new ideas and old ideas combining into a tremendous movie... ( someone of my colleagues to this movie found that robocop was inside..... ) , strong feelings of love, courage, hate, and relief even the believing to their god ( Eiva ) make a fairy tail that every one would want to live IN IT.
Any way... time is up. i must go to sleep..... I have to dream all those i saw tonight....... Maybe I am lucky and I 'll keep flying with my dragon leading my legions to victory..... Machine guns and helicopters are not enough to put up with real Nature in this and ( every? ... ) planet... I fall asleep and my ... blue avatar starts running, living, falling in love, winning......
Good night and HAVE GOOD MONTH..........

20100215_ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΕΣ .... Η ΤΑΙΝΙΑ

      Τελευταία μπαίνω όλο σε διλλήματα... Να πάω Λίμνη Πλαστήρα ή να πάω Πελοπόνησσο; Να πάω AVATAR ή να πάω σε μια νέα Ελληνική ταινία με πολλά υποσχόμενους συντελεστές;  Στο πρώτο πετυχαίνει η επιλογή... στο δεύτερο........το ψάχνω ακόμα. Κάτι οι στατιστικές του ATHINORAMA κάτι ψιλογελάκια στις ραδιοφωνικές εκπομπές, όλα συνιστούσαν μια εικόνα που δε θα πρεπε να με προϊδέαζε για πολλά... Και όμως ήθελα και γω να δω την εικόνα αυτή... Ο φημισμένος από πολλές διεθνείς επιτυχίες και τη δικιά μας Πολίτικη Κουζίνα Γιώργος Χωραφάς, ο γνωστός και καταξιωμένος Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης και η Πανέμορφη Κάτια Ζυγούλη και η ιδέα της παρουσίασης κάποιων ... μαγειρικών με τον υπέροχο τρόπο που είχαν παρουσιαστεί στην <<πολίτικη κουζίνα>> σε συνδιασμό με ερωτικές στιγμές και διαλόγους που θα έπρεπε να σε συνεπάρουν με οδήγησαν να πληρώσω εύκολα το ... δεκάρικο στο Village με τη γνωστή παρέα μου...

      Τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα περίμενα. Όχι, δεν ήταν ατάλαντοι οι Χωραφάς και Μαρκουλάκης, δεν έχασε την απίστευτη ομορφιά της η Κάτια ( μας δώθηκε η ευκαιρία να την δούμε σε όλο της το μεγαλείο! )  και οι μαγειρικές ήταν απίθανες και ... γαργαλιστικές! Το σενάριο των δυο αντρών να διεκδικούν την ίδια γυναίκα δεν ήταν μεν πρωτότυπο αλλά είχε την πρωτοτυπία του τρόπου διεκδίκησης ( με μαγειρικές που θα έκαναν την κάθε κοπέλα ... στην περίπτωσή μας την Κάτια να ... τρελαίνεται και να νιώθει... γευστική νοσταλγία όταν βρισκόταν μακριά από τον έναν ή τον άλλο ). Ωραίος και πραγματικά και ο τρόπος που γινόταν οι περιγραφές των γευστικών και συνάμα ερωτικών εδεσμάτων τα οποία οδηγούσαν πάντα στην ερωτική συνεύρεση των χαρακτήρων ( ναι το πάω βαθιά γιατί στην επιφάνεια κάτι δεν πήγαινε καλά ). Το μπαρ που σύχναζε η μοιραία γυναίκα στο κέντρο της πόλης και η αναζήτησή της από τον Χωραφά ( ήταν όταν πρωτοπήγε με τον Μαρκουλάκη ) μας ξύπνησε θαρρώ παλιές δικές μας αναζητήσεις.... Το σπίτι του "Δαμοκλή" και του "Δημήτρη" , μικρά ανάκτορα σε ένα παλιό κτίριο απομακρυσμένοι από τα κοινά, χιλιοπαιγμένο αλλά πετυχημένο για μένα, γενικά τα στοιχεία θα μπορούσαν να δέσουν σε ένα καλό "Άρλεκιν" και κάτι παραπάνω αλλά οι ηθοποιοί ήταν τόσο μεγάλοι που μας έκαναν να περιμένουμε κάτι πολύ καλύτερο.........

    Και η αναμονή χάθηκε στους διαλόγους ( δε θα πω για ερμηνείες - δεν πρέπει ), αλλά μια ταινία για να παρουσιαστεί ως ένα εννιαίο σύνολο δεν αρκεί να βάλεις ογκόλιθους ομορφιάς και επιτυχιών αλλά να τους συνδιάσεις κιόλας και να τους δέσεις με διαλόγους που αν μη τι άλλο θα έχουν νόημα και δε θα οδηγούν το κοινό που παρακολουθούσε να γελάει(!) εκεί που άρχιζε μια ερωτική στιγμή τη ΣΤΙΓΜΗ που όλοι περιμέναμε και ειδικά στις αρχές του έργου εκεί δηλαδή που πρέπει να τραβήξεις το θεατή να "καρφωθεί" πάνω στα πρόσωπα και να ρουφήξει την ταινία. Κάτι χάθηκε εκεί...Το τέλος ήταν καλό, ίσως το πιο ερωτικό κομμάτι της ταινίας παρόλες τις ωραίες ερωτικές που είχε σε όλη τη διάρκεια, υπήρχε μια ... ψύχρα και από τα πρόσωπα που συμμετείχαν περιμέναμε περισσότερα... ειδικά όταν είχαν απέναντί τους μια τέτοια γυναίκα. Και από τη γυναίκα - πρόκληση  περιμέναμε περισσότερα, παρόλο που μας μαγνήτισε το βλέμμα της, η δίμετρή της λάμψη , όμως πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι ήταν ένα κινηματογραφικό ντεμπούτο γι αυτήν και η πρώτη της επαφή με το συγκεκριμένο χώρο του θεάματος οπότε περιμένουμε τη δεύτερή της ταινία για να μιλήσουμε για ερμηνεία.

   Αυτά προς το παρόν.......... Πείτε και σεις τη γνώμη σας.....

20091108_ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ

Ενα συνθημα, μια ιδεα μια κραυγη, μια ηττα για δυο αντιμαχομενες παραταξεις Ελληνων, μια αηδιαστικη προοπτικη που περιγραφτηκε απο τον Παντελη Βουλγαρη στο ομωνυμο εργο. Δυο αδερφια απο τη Βορεια Ελλαδα στρατολογηθηκαν απο τις δυο διαφορετικες ομαδες συμπατριωτων εξυπηρετωντας η καθε μια συμφεροντα τριτων. Απλα η μια τυχαινε να ανηκει στον Ελληνικο τακτικο στρατο και η αλλη στους πρωην ανταρτες που και οι δυο ειχαν πολεμησει για την απελευθερωση της πατριδας μας. Τα αδερφια παρ ολα αυτα στηριζαν το ενα το αλλο μεχρι το δυσβασταχτο τελος. Ο Βουλγαρης με σκληρο τροπο προσπαθει να δωσει τη ζοφερη πραγματικοτητα και να μας δειξει ισως ποσο χρονο χασαμε ως εθνος να αναδιοργανωθουμε κατω απο τις προσταγες του ξενου παραγοντα. Στο τελος ο "καλυτερος συμμαχος" κερδισε. Με περηφανια μαθαινουμε για πρωτη φορα οτι δοκιμαστηκαν οι βομβες ναπαλμ στην Ελλαδα. Ο αλλος συμμαχος αγρον ηγοραζε . . .καπου στη μεση μια μανα να νοιαζεται για τα δυο της παιδια μη ξεροντας τη προδιαγεγραμμενη μοιρα του ενος. Η τρυφεροτητα των γραμματων της σε αντιθεση με το πηγαιο μισος που θρεφανε ο Τριανταφυλλος για τη Γιαννουλα. . . Ποιοι ειναι αυτοι; . . . Ενα "αντρογυνο" που βγαζει το μισος για το εταιρο ημισυ προπαγανδιζοντας στο φορτισμενο "ποιμνιο" τους εναντιον των αντιπαλων. Ψυχη βαθια! Το συνθημα των ηττημενων και η ευχη των νεοελληνων να την ειχαμε ενωμενοι, παντα. Καλως να το δειτε. . .

20090420_SLAMDOG MILLIONAIRE THE MOVIE

Δεν ήθελα να πάω... Να σου πω την αλήθεια είχα βαρεθεί ακόμα μια ταινία με Μετανάστες και έχω δει πολλές... όμως τα πράγματα δεν ήταν όπως τα φαντάστηκα. Κανείς δεν παραπονιόταν για τίποτα. Κανείς δεν αναζητούσε μια καλύτερη ζωή σε άλλο κράτος. Δεν μεμψιμοιρούσαν. Απλά ζούσαν και ζούσαν με τον τρόπο που επέβαλαν οι συνθήκες κάθε φορά, πάλευαν με τις καταστάσεις και μόνος τους βοηθός η επιμονή και η τύχη τους. Δυο μικρά παιδιά ο Τζαμάλ και ο Σελίμ χάνοντας τη μάνα τους από επίθεση αλλοθρησκων στη Μακρινή Ινδία παλεύουν με τη ζωή την ίδια και τα καταφέρνουν ο καθένας με το δικό του τρόπο. Στη μέση η όμορφη (πραγματικά) Λατίκα η οποία καθορίζει την πορεία τους στην πορεία τους προς την επιβίωση. Φατσούλες γλυκές, αθώες αλλά και σκληρές όταν χρειάζεται μαθαίνουν να τα βγάζουν πέρα με Κυκλώματα, Φτώχεια, στέρηση και να στηρίζουν ο ένας τον άλλον στις δύσκολες καταστάσεις πλήν του .. έρωτος. Ο καθένας ακολουθεί τα δικά του μονοπάτια είτε καλά είτε κακά αλλά η μοίρα (απάντηση Δ) τους ενώνει πάντα με έναν μοναδικό τρόπο. Όλα αυτά μέσα στο περιβάλλον ενός τηλεοπτικού παιχνιδιού που για πρώτη φορά στα χρονικά φέρνει στα μάτια του κατά μεγαλύτερου ποσοστού ταλαιπωρημένου κόσμου της Ινδίας έναν ... μπουφετζή να απαντάει μία μία στις πονηρές ερωτήσεις του πονηρού οικοδεσπότη του φερνοντας την απορία σ' αυτόν και στους ιθύνοντες του παιχνιδιού. Δεν είναι δυνατόν ένα παιδί από την παραγκούπολη να ξέρει να απαντά με τόση ευκολία σε τόσες ποικίλου ενδιαφέροντος ερωτήσεις εκτός αν....... εκτός αν οι ερωτήσεις αυτές με τη βοήθεια της μοίρας ανταποκρίνονται στην ίδια του τη ζωή. Το Bolywood σε όλο του το μεγαλείο στο τέλος της ταινίας όπου δε μας ξενίζει και δεν μας ενοχλεί ο τρόπος που "ντύνεται" το τέλος καθώς έχουμε την ανάγκη να χαλαρώσουμε από την΄ένταση που μας επιβάλλει η δυο ωρών ταινία για να δούμε ποιος ή μάλλον πως το αόρι αυτό γίνεται ο ήρωας της χώρας του και της αγαπημένης του Λετίκα... Απολαύστε το.....

20071031_EL GRECO - THE MOVIE

Ναι!! Τσακωθήκαμε!! Ναί Διαφωνήσαμε.. Και αυτό μα ς το έκανε μια ταινία. Μια Ελληνικής Παραγωγής Ταινία σε συνεργασία με άλλες δύο χώρες!! Η Ιστορία του Ελληνα Ζωγράφου Δομινικου Θεοτοκόπουλου.

Ελ ΓΚΡΕΚΟ. Δεκα χρονια προετοιμασια και μια ΕΛΛΗΝΙΚΗ - ΔΙΕΘΝΗΣ ταινία παγκοσμιου αξιας, ισως οχι για καποιες λεπτομερειες, αλλα για το ιστορικης σημασίας μήνυμά της προβάλεται στις μερες μας.Το μηνυμα ειναι οτι δεν ειναι απαραιτητο να θυμομαστε μονο τον ΠΛΑΤΩΝΑ τον ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ και το ΦΕΙΔΙΑ δηλαδη ο,τι σεβαστο μας αφησαν οι ΑΡΧΑΙΟΙ ημων προγονοι αλλα και οποια κληρονομια εχουμε απο τους συγχρονους προγονους μας που διεπρεψαν με τη σειρα τους τη δυσκολη περιοδο της ΤΟΥΡΚΟ - ΒΕΝΕΤΟΚΡΑΤΙΑΣ κατω απο το βαρος της ΙΕΡΑΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ της καθολικης εκκλησιας.

... Ο λόγος που τσακωθήκαμε?? Είναι απλός. Αν άξιζε η ταινία!! Και άκουσα πολλά! Για την προφορά των ελλήνων ηθοποιών (και των Ισπανών θα έλεγα εγώ), για το ότι δεν είχε υπόθεση δεμένη, για το ότι υπήρχε προχειρότητα κλπ κλπ.... ε ναι θα το πω και για το ότι δεν έλεγε ο ρόλος της Ματσούκα!!!

Μα είμαστε σοβαροί? Είναι ανάγκη να το ψάξουμε σε τόσο βάθος το θέμα? Να γίνουμε κριτικόί για την κριτικη? Για να μιλήσετε εσείς έξω αγγλικά και θα δούμε τι θα βγεί, πόσο μαλλον όταν πρέπει να τα ενσωματώσετε σε έναν ρόλο. Τώρα αν η ερμηνεία δεν ήταν το Α και το Ωμέγα δε θα διαφωνίσω.

Ομως:
1. Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου με τη Μουσική του
2. Ο Λουδοβίκος των Ανωγίων με τη φωνή και το σθένος του καταπιεσμένου (τότε) λαού της Κρήτης
3. Τα σκηνικά που σε μπάζαν στην εποχή εκείνη
4. Ο Καρδινάλιος που κηνύγαγε τον Ελ Γκρέκο (Ήταν ανατριχιαστικός και ο ρόλος του ύπουλου ιεροεξεταστεί του πήγαινε)
5. Ο ΕΛ ΓΚΡΕΚΟ. Πειστικός (εστώ και υποκειμενικά)

Και άλλα πάρα πολλά στοιχεία. Είχε φτιαχτεί μια υπερπαραγωγή. Με τις ατέλειές της.Δεν νομίζω πως αβασάνιστα μπορούμε να την ισοπεδώσουμε. Ο Λάκης Λαζόπουλος έπαιξε το σημαντικό ρόλο του Νικολού του προστάτη του Ελ Γκρέκο και τον τίμησε.

Εντάξει εντάξει, δεν μπορεί να φανταστεί κανείς τη Ματσούκα Καλόγρια. Αλλά προφανώς έμοιαζε με το πορτρέτο που είχε πριν 500 χρόνια φτιάξει ο ζωγράφος μας και έπρεπε να υποστηρίξει το ρόλο. Πρέπει κάποια πράγματα να τα βλέπεις σα θεατής καμιά φορά που εισπράττει μια ιστορία..

Βεβαίως και να πάτε!!!

20070927_ΟΙ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ THE MOVIE

Φανταστείτε ένα κόσμο ΔΟΜΗΜΕΝΟ με ένα σύστημα το οποίο όλα παρακολουθούνται. Οι κινήσεις σας από τη στιγμή που κάποιος το επιθυμήσει και βρεθείτε στο στόχαστρό του καταγράφονται σε μια κόλλα αναφοράς. Επι 24ώρου βάσεως υπάρχουν άνθρωποι που ασχολούνται με σας ΣΥΝΕΧΕΙΑ με τη "φιλοδοξία" να πιάσουν μια λέξη, μια φράση, μια κίνηση, που ενδέχεται να υποδηλώνει αρνηση, απέχθεια, αγανάκτηση για το ΣΥΣΤΗΜΑ στο οποίο είστε υποχρεωμένοι να ζείτε.
Ο,τιδήποτε κάνετε πρέπει να χαρακτηρίζεται ως καλό, κακό, αδιάφορο, επίβουλο, χρήσιμο όπως π.χ. να προσφέρετε εσείς πληροφορίες για τους ... συνανθρώπους σας. Αλλιώς ... σβήνεστε από το χάρτη. Όλα αυτά φυσικά σε ένα περιορισμένο από κλειστά σύνορα χώρο. Καμιά επαφή με τον έξω κόσμο. Υπάρχουν απειλές συχνές για την προσωπική σας ζωή, αν υπήρχε περίπτωση να έχετε μια καριέρα μπορεί να πατήσουν πάνω σ' αυτήν για να σας εκβιάσουν για μια σημαντική απόφαση που θα πάρετε, εξαναγκάζεστε να προδώσετε ακόμα και το σύντροφό σας μόνο και μόνο για χάρη της επιβίωσής σας!!
Καμιά φορά το κέρδος περιλαμβάνει και έξτρα προνόμια όπως καλύτερες συνθήκες ζωής φυσικά σε σχέση με τους κατώτερους συνανθρώπους σας...
Όλα αυτά βέβαια που λέμε δεν ισχύουν γι αυτούς που δεν ... σκέφτονται - που απλά υπακούουν. Όλα αυτά δεν έχουν να κάνουν με αυτούς ξέρουν μέχρι που είναι τα όριά τους, η λέξη ελευθερία έχει έννοια γι αυτούς καθώς φροντίζουν τα όρια αυτά να είναι πολύ πολύ μικρά. Γιατί να διαβάσεις βιβλία περιεχομένου το οποίο μπορεί να βλάψει την κριτική σκέψη σου? Αρκείσαι σε αυτά που σου προσφέρουν. Τότε όλα είναι εντάξει...
Ώσπου ένα τείχος πέφτει και ξυπνάς σε ένα νέο κόσμο όπου από κουρδισμένο παιχνιδάκι γίνεσαι αμάξι που πρέπει να βρεί τον τρόπο να εξασφαλισει μόνο του τα καύσιμά του..... αλλά αυτά είναι πολύ αργότερα.
Ο παραπάνω κόσμος βρίσκεται στο Ανατολικό Βερολίνο του 1984. Λίγα χρόνια πρίν την κατάρρευση των συστημάτων που "ορκιζόντουσαν" στη λαική συνεισφορά παρατηρούμε τις κινήσεις ενός πράκτορα, του HGW XX/7 όπου ενώ ασχολείται με την παρακολούθηση δυο επιφανών προσώπων εκείνης της κοινωνίας όπως ένας συγγραφέας και μία Διάσημη ηθοποιός . ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΕΙ κάτι αθέμιτο που θα κάνουν εναντίον του συστήματος για να μπορέσει να τους κατηγορήσει... Έτσι γίνεται στην αρχή...
Παρακολουθούμε το στιγνό παρακολουθητή να λυγίζει και να αλλάζει συμπεριφορά.
Το περιβάλλον, οι κινήσεις, οι ατάκες... τα .. ανέκδοτα είναι φορές που σου προκαλούν ανατριχίλα. Δεν μπορεί να έχουν συμβεί αυτά. Δεν μπορεί να υπάρχει. Δεν πρέπει. Και όμως ισχύει...
Πάντως μπορεί ο καθένας μας να μάθει την ιστορία του από το ...... αρχείο του...

ΔΕΙΤΕ ΤΟ

20070925_ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΗ ΤΖΕΗΝ

ΤΖΕΗΝ ΩΣΤΙΝ, ΜΙΑ ΕΠΑΡΧΙΟΠΟΥΛΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ 18ΟΥ ΑΙΩΝΑ... ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ?

Ότι είναι Γυναίκα. Που σημαίνει πώς δεν πρέπει να έχει στόχους, φιλοδοξίες, αντιρήσεις, να ερωτεύεται αυτόν που θέλει και γενικά ότι απολαμβάνει σήμερα η γυναίκα με την ισότητα. Λέμε τώρα.

Μοναδικό της χόμπυ? Το γράψιμο. Γράψιμο μικρών νουβέλων, προσωπικών σκέψεων, εξομολόγηση εμπειρειών που τις βιώνει λίγο λίγο καθώς μαθαίνει τη ζωή και τον έρωτα.

Ταινία εποχής, προσεγμένη όσον αφορά τους χαρακτήρες και το χώρο, δίνει το μήνυμά της, περιγράφει ουσιαστικά σημεία από τη συγγραφέα της επιτυχίας "Λογική Και Ευαισθησία" και άλλων σχετικών και μοιράζει το μήνυμα ότι κάποιες γυναίκες "πάλεψαν" με το δικό τους μοναδικό τρόπο να αναδειχθούν σε μια δύσκολη εποχή ή ανα προβάλουν απλά αυτό που επιθυμούσαν.

Ο έρωτας έχασε δυστυχώς εκεί καθώς κάποια πράγματα είναι αναπόφευκτα. Το συναίσθημα όμως περισσεύει.Η Πύρειος νίκη στο να καταφέρει να έχει το δικαίωμα να γράφει για το προς το ζειν και για την αναγνώριση τις στέρησε την οικογενειακή θαλπωρή... (με τον συγκεκριμένο που ήθελε έτσι κι αλλιώς δεν θα κατάφερνε κάτι)

Ωραία ταινία. Την είχα χαρακτηρίσει στην αρχή γυναικεία.. αλλά με συνεπήρε.

Αξίζει να δώσετε μια ματιά

20070318_300 ΔΙΑφΗΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ... ΕΛΛΑΔΑΣ!!!

Κάποτε ήταν η Αρχαία Ιστορία... Μας τη μαθαίνανε στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο εξυμνώντας τους μυθικούς και μη ήρωες που τα παραδείγματά τους άφησαν ανεξίτηλα σημάδια στους αιώνες που πέρασαν. Η Ιστορία τους διαδιδόταν από στόμα σε στόμα ή από τους σύγχρονους πρώτους ιστορικούς της εποχής.
Κατά καιρούς αυτή η ιστορία μεταφέρθηκε και στο σύγχρονο κινηματογράφο. Δεν ήταν λίγες οι φορές που η ιστορία παραποιήθηκε στο βωμό της τέχνης, τις πιο πολλές φορές όμως έγινε προσπάθεια να είναι πιστή η μεταφορά των γεγονότων στη μεγάλη οθόνη. Μια τέτοια μεταφορά ήταν και οι 300 του Λεωνίδα, το ... κόμικ όπως το περιγράψανε πολλοί. Σε αυτό το κόμικ υπήρχε μπόλικη αλήθεια όπως την είχα μάθε μικρός στα σχολικά βιβλία. Υπήρχε η Σπάρτη, ο Καιάδας, η σκληρή εκπαίδευση των μικρών αγοριών, το μαντείο, οι Θερμοπύλες, ο Λεωνίδας και φυσικά ο ... κλασικός προδότης για κάθε γεγονός της σύγχρονής και παλαιάς Ελληνικής Ιστορίας, ο Εφιάλτης. Ίσως τα τέρατα που παρουσιάστηκαν να συντροφεύουν τον Περσικό στρατό να μην υπήρχαν πραγματικά εκείνη την εποχή, ίσως ο Ξέρξης να μην ήταν τόσο ... αδερφή (αλλά πιο χολιγουντιανό σύγχρονο έργο δεν προβάλει κάποιον ήρωα (λέμε τώρα) ως αδερφή τα τελευταία χρόνια;), όμως γνωρίζουμε ότι αυτοί οι 300 κάνανε ηρωικές μάχες, αυτοί οι τριακόσιοι με τη φράση "Μολών Λαβέ" ήταν αυτοί που δώσανε το έναυσμα για να ενωθούν τα ελληνικά φύλα εναντίον ενός κοινού και "βάρβαρου" εχθρού που για χρόνια ταλάνιζε τον αρχαίο χώρο μας. Το μήνυμα εστάλη. Στις Πλαταιές πήραμε πίσω ότι μας ανήκε: Την περηφάνιά μας.
Θα πρεπε όμως να προβληματιστούμε, έτσι δεν είναι; Πώς είναι δυνατόν ολόκληρη υπερδύναμη να φτιάξει τέτοιο έργο, το δυνατότερο πιστά δοσμένο μόνο και μόνο για την τέρψη των πορτοφολιών των μεγαλοσκηνοθετών; Τί άλλο υπάρχει εδώ που μας παραξενεύει; Τί μας κάνει να σκεφτόμαστε ότι έχει πολλή δουλειά αλλά για έναν άλλο απώτερο σκοπό; Γιατί σίγουρα έχει γίνει δουλειά δεν το αρνούμαστε αυτό.
Αν κοιτάξουμε λίγο τα τελευταία γεγονότα θα διαπιστώσουμε ότι το έργο αυτό δεν είναι παρα μια τεράστια προπαγάνδα εναντίων των απογόνων της Περσίας, των Ιρανών. Των Ιρανών που τολμάνε να χειρίζονται την πυρηνική ενέργεια. Των Ιρανών που σηκώνουν το κεφάλι τους εναντίον των σύγχρονων Αυτοκρατόρων, των Ιρανών που μέσω της ταινίας θα ξαναπροσπαθούσαν να κατακτήσουν το σύγχρονο κόσμο λες και δεν είναι ήδη κατακτημένος... Δε μπορώ να πως πως έχω κάποια ιδιαίτερη συμπάθεια στους Πέρσες... Κατανοώ και σέβομαι τον αρχαίο πολιτισμό τους αλλά τους θεωρώ και αυτούς έναν ενοχλητικό λαό στα σύνορα της πρώην μεγάλης Ελλάδας (Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ή όπως το θέλει κανείς...), μη βρίσεις Γιόλα... δε θέλω να γυρίσω πίσω, άλλο θέλω να εκφράσω... Ο λαός λοιπόν αυτός είναι αγκάθι στην εξωτερική πολιτική των Αυτοκρατόρων μας οπότε μας χρησιμοποίησαν τέλεια ως ΡΑΜΠΟ που αντισταθήκαμε εναντίον του κατακτητή με τη φινέτσα και τον αγροίκος τρόπο του σκληρού ΣΠΑΡΤΙΑΤΗ (θυμίζοντας μας πολλούς ήρωες του ΦΑΡ ΟΥΕΣΤ μαζεμένους μια φούχτα) ενάντια στις ορδές των Πέρσικων ΟΡΚς που εισέρχονται στη μέση γή για να ισοπεδώσουν τα πάντα.
Αν μείνω στην ταινία ήταν όλα τέλεια όμως παιδιά πρέπει κάπου να βάζουμε και το μυαλό μας να δουλεύει...
Γνώμες......?

20061211_URANIA (ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ)

Αγαπητή μου παρέα του σινεμά... Αν και κατάφερα σε ένα σινεμά και σε ένα τόσο ωραίο ελληνικό έργο να αποκοιμηθώ σε κάποιες στιγμές του έτσι ώστε να χάσω κάποιες από τις λεπτομέρειές του δε θα διστάσω να γράψω τη γνώμη μου γι αυτό.
Και δε θα διστασω καθώς είναι ένα έργο που αγγίζει την ψυχή μας, την ψυχή κάθε έλληνα που βίωσε παιδικά χρόνια και τη μαύρη περίοδο της Δικτακτορίας και λίγα χρόνια αργότερα μετά το Πολυτεχνείο...
Περιγράφει τις περιπέτειες μια ομάδας αγοριών που ζουν σε μια πόλη της χουντικής Ελλάδας που ονειρεύονται να γίνουν μεγάλοι μαζεύοντας λεφτά για να βιώσουν τον πρώτο τους αγοραίο έρωτα με ττη μοιραία γυναίκα της περιοχής την Ουρανία. Παράλληλα τίθεται και το δίλημμα από τον μάλλον εξυπνότερο από όλους για το αν θα έπρεπε να διατεθούν οι οικονομίες τους για να αγοράσουν μια τηλεόραση για ναδουν ένα ακόμα πιο σημαντικό γεγονός (από το να ... γαμήσουνε όπως θα έλεγε ο Φώτης). Το πρώτο πάτημα του ανρθώπου στη σελήνη, γεγονός που θα το καλυπτε η τηλεόραση.
Η ζωή κυλάει και τα γεγονότα, πολιτικά και τοπικά γεμίζουν το μυαλό και τις εικόνες των πιτσιρικάδων καθώς έιναι καλοκαίρι και έχουν τη σχετική ελευθερία. Ένα παλιό κατεστραμμένο αεροπλάνο σε ένα χωράφι γίνεται το όχημά τους για τους ορίζοντες της φαντασίας.
Ο Φώτης δεν αντέχει. Τους κλέβει τα λεφτά και βιώνει πρώτος την ευχαρίστηση του αγοραίου έρωτα. Το όνειρο του μικρού Αχιλλέα να δει το πρώτο ανρθώπινο ταξίδι στη σελήνη τείνει να χαθεί. Η φίλη του η ζωή φεύγει με το αγόρι της. Δεν θα της ξαναποεί τα μυστικά της. Ο κόσμος γύρω του αλλοιώνεται από τις προσταγές της χούντας καθώς οι πρώτες φυλακές γίνονται πραγματικότητα. Το ατύχημα με το σπάσιμοτου ποδιού του στερεί ακόμα και τη φαντασία του να κάνει το πρώτο του παιδικό όνειρο πραγματικότητα. Η Ουράνία , η μοιραία γυναίκα δε θα γίνει δικιά του.
Ένας ... τυφλός δίνει τη λύση, φέρνοντας μια τηλεόραση μάρκας URANIA (μια τέτοια είχα και εγώ στη φοιτητική μου ζωή) για νακάνει όλο το χωριό να ενωθεί και να δει το κοσμοιστορικό γεγονός της προσελήνωσης.
Αλληγορίες και μεταφορές μπλέκονται με ιστορία και παιδικά βιώματα. Τα ποδήλατα στα μικρά στενά των γειτονιών μας θυμίζουν πώςε κάποτε είμαστε και μείς παιδιά, κάποτε οι δικοί μας έζησαν την πραγματική φτώχεια, καποτε μπορούσαμε να παίζουμε σε αλάνες, που τώρα είναι γεμάτες από πολυκατοικίες. Κάποτε η εικόνα μιας μοιραίας γύναίκας μπορεί να μας συνάρπαζε και να φανταζόμαστε πολλά τώρα απλώς τη βλέπουμε σαν ένα κομμάτι της καθημερινής ζωής, τόσο κοινότυπο, τόσο συνηθισμένο, τόσο βαρετό.
Ένας μικρός ύπνος σε κάποιο σινεμά, ακόμα και όταν προκαλέσει τους γύρω σου για να σε δουν σαν ένα θέαμα για ολίγα λεπτά δεν είναι ικανός να σε κάνει να χάσεις την εικόνα που σου προσφέρει μια τέτοια ταινία, μια εικόνα που μπορείς ακόμα και να τηνέχεις βιώσει. Χρειάζονται λίγα στιγμιότυπα, μικροί διάλογοι και σκόρπιες εικόνες από το παρελθόν για να σε κάνει να μπείς βαθιά μέσα στο πνεύμα της είτε είσαι στην αρχή είτε στο τέλος του έργου.
Αξίζει να τη δείτε!!!

20061210_ΒΑΒΕΛ (ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ)

Δυο παιδιά-βοσκοί να παίζουν με την καινούρια καραμπίνα του μπαμπά τους κάπου στο Μαρόκο, σημαδεύοντας Αυτοκίνητα και λεωφορεία προσπαθώντας να δείξει ο ένας στο άλλο πόσο καλό σημάδι έχουν, μια τουρίστρια που μαζί με το σύζυγό της βρίσκεται σε άν από αυτά τα οχήματα και τραυματίζεται στον ώμο πάνω από την καρδιά, μια κωφάλαλη δεκαεξάχρονη γιαπωνέζα πυ προσπαθεί να βιώσει ότι βιώνουν οι άλλες "φυσιολογικές" της ηλικίας της όσον αφορά το σεξ που είναι κόρη ενός κηνυγού που είχε δορίσει την καραμπίνα με την οποία χτύπησε το παιδί του πατέρα βοσκού την τουρίστρια που τα παιδιά της εν αγνοία της φεύγουν από το Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνιας με την Νταντά τους για να παραστούν στο γάμο του γιού της νταντάς τους που βρίσκεται στο Μεξικο... Ουφ!!!! Όντως, αν το δείς το πράγμα από οποιαδήποτε πλευρά η πρώτη διαπίστωση που θα κάνεις είναι πως πια είμαστε ένα μεγάλο Οικουμενικό Χωριό. Ότι γίνεται σε μια περιοχή μπροεί να επηρεάσει τα γεγονάτα σε μια άλλη που βρίσκεται αντιδιαμετρικά από αυτή... Γλώσσες, Πολιτισμοί, συνήθειες, πάθη από διαφορες περιοχές του κόσμου μας συντροφεύουν στη διάρκεια της ταινίας. Το μίσος-φόβος των ευρωπαίων-αμερικανών τουριστών για τους .. αιμοσταγείς Μαροκινούς κατευνάζεται από τον αγώνα και τη συμπαράσταση που δίνουν οι παλοί άνθρωποι του χωριού που αναγκαστικά πρέπει να φιλοξενήσει την τραυματισμένη τουρίστρια. Η εμπιστοσύνη που δίνει ο πατέρας Μπρατ Πητ στην παράνομα εισεκθούσα πριν από 15 χρόνια οικονόμο του αντισταθμίζεται με την πρωτοβουλία της να πάρει τα παιδία της μην έχοντας άλλη επιλογή και να τα φέρει σε ένα γάμο, στο ΓΑΜΟ τους γιού της στο Μεξικό στους "τρομακτικούς" μεξικάνους που θα φάνε τους... γκρίνγκο. Οι γιαπωνεζούλες κωφάλαλες προσπαθούν να προκαλέσουν τους συμμαθητές και νέους της ηλικίας τους ακόμα και μεγαλύτερα άτομα για να δείξουν πωε κι αυτές δικαιούνται ένα χαδι, τη χαρά του σεξ, την οποί τους στερεί η αναπηρία τους καθώς δεν είναι πάντα εύκολο να συννενοηθούν με τους γύρω.
Η Μεξικάνα οικονόμος θα χάσει τη δουλειά της και τη δυνατότητα παραμονής στην χώρα της ευημερίας την Αμερική. Πληρώνει την ανευθυνότητα του ανηψιού της όταν έπρεπε να περάσουν το τελωνείο πρός Αμερική από το Μεξικό. Οι σκληροί Αμειρικανοί στρατιώτες-αστυνόμοι δεν αφήνουν περιθώρια στους άτυχους οδηπόρους να ξεφύγουν.
Η ταινία παίζει σε πολλούς χρόνους επιτρέποντας μας να βλέπουμε τα γεγονότα λιγό αργότερα από ότι γίναναι ώστε να καλύπτονται όλες μας οι απορίες. Το μπερδεμα των πολιτισμών, κρατών και γεογότων δικαιολογεί τον τίτλο... ΒΑΒΕΛ

20060426_ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ_ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΠΑΓΕΤΩΝΩΝ 2

Χαίρομαι όταν βλέπω το σκιουράκι να κυνηγάει με τόσο πάθος το βελανίδι του. Σε ένα εξαιρετικό περιβάλλον κινουμένων σχεδίων παρακολουθούμε τους πάγους να λυώνουν και από την εποχή των παγετώνων να περνάμε σε μια πιο θερμή περίοδο στην πορεία της γης. Η γνωστή ομάδα των Μαμούθ, Τίγρης και Βραδύποδα θα μας οδηγήσει σε νέες περιπέτειες καθώς πρέπει να οδηγήσουν όλα τα ζώα σε μια " πρόγονο " της κιβωτού μέσα από αντίξοες συνθήκες...
Για μικρά και μεγάλα παιδιά. Γεια όσους νομίζουν ότι είναι κάτι άλλο στη ζωή δώστε μια ματιά πως σκέφτεται το θηλυκό μαμούθ στο έργο.