Blog Archive

Tuesday, November 07, 2006

20061107_POOL OF DOCUMENTS

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!!

Μπορείτε εδώ να δείτε συγκεντρωμένα όλα τα κείμενα που μου στέλνετε

http://docs.google.com/View?docid=dpc2hj2_3cnn6st

20061107_ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΝΟΣ ΑΓΩΝΑ

Ένας χρόνος και 2 μήνες. Από κείνο το καλοκαίρι του 2005 μέχρι το Νοέμβριο του 2006 έγινε ένας μεγάλος αγώνας. Άνισος. Δεν υπήρχαν επιμέρους νίκες στα διάφορα σετ. Καμιά φάση δεν μας έφερε ελπίδες εκτός από κείνη της εγχείρησης όπου ο πατέρας μου χαρακτηρίστηκε "ΕΚΤΟΣ ΝΟΣΟΥ". Πλάνη. Η αρρώστεια αυτή δεν κοιτάει ιατρικά πορίσματα. Πολεμάει με ανίερο τρόπο και συνήθως νικάει. Δεν φτάσαμε ούτε στον "στατιστικό" ενάμιση χρόνο που συνήθως κρατάει η ασθένεια. Πορεία: Πνεύμονας - Επινεφρίδιο - Πνεύμονας - Εγκέφαλος. Πυρετός.Αγωνία. Ξενύχτια.Δύσκολη Αναπνοή.Τέλος. Καλό σου Ταξίδι Γιώργο.

Monday, October 16, 2006

20061015_ΝΕΟ BLOG ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ!!

Ξέρω ότι σας την έχω σπάσει πολύ αλλά ... συνεχίζω!!

Νέο blog που θα έχει τις ιδέες μου για την Κεφαλονια!!! Όσους σας ενδιαφέρει... Κοπιάστε!!!


http://apostoland.kefalonians.gr


Wednesday, October 11, 2006

NEO BLOG!!! ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ!!!

ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΤΟ http://moduland.blogspot.com !!!

Tuesday, October 10, 2006

20061010_ΠΛΗΣΙΑΖΟΥΝ ΕΚΛΟΓΕΣ... ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝΤΗΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ

Το κεφαλονίτικο site αρνήθηκε να δημοσιέψει τη δική μου γνώμη για την Κεφαλονιά... Την παραθέτω πιο κάτω...

Γεγονός είναι ότι απουσιάζω πολλά χρόνια από το νησί είτε ως φοιτητής είτε ως φαντάρος είτε ως εργαζόμενος στο "κλεινόν άστυ" όπως ονομάζεται η ΑΘΗΝΑ. Όμως ποτέ δεν έπαψα να ενδιαφέρομαι για τα τεκταινόμενα του νησιού και να χαίρομαι με ό,τι καλό γίνεται όπως επίσης να στεναχωριέμαι με ο,τιδήποτε μπορεί να βλάψει τις συνθήκες που το κάνουν αγαπημένο σε κάθε έναν από εμάς.

Ενόψει επικείμενων εκλογών και πολλών υποψηφίων να επιζητούν την ειλικρινή ψήφο των συμπολιτών μου αλλά όχι συμψηφοφόρων μου θέλω να καταθέσω τη γνώμη μου για το ποια είναι ίσως τα θεματα που θα μπορούσε να ασχοληθεί κάποιος ώστε να βοηθηθεί το νησί. Θα τα παραθέσω με βούλες χωρίς πολλές λεπτομέρειες γιατί το λιγότερο που θέλω να γίνει είναι να κουράσω τον αναγνώστη.

Έτσι λοιπόν έχουμε: (η σειρά προτεραιότητας είναι πλασματική)

1. Απεγκλωβισμό του θέματος "Γέφυρα". Δεν είμαι μηχανικός αλλά νομίζω πως μπορεί να γίνει ένας καλός συνδυασμός πεζοδρόμισης και ταυτόχρονου περάσματος οχημάτων που μπορούν να εξυπηρετήσουν υψίστης σημασίας καταστάσεων όπως νοσοκομειακά και αστυνομικά που όντως καθυστερούν αν πρόκειται να κάνουν το γύρο του Κουτάβου για να μεταφέρουν έναν ασθενή από κάποιο χωριό. Φυσικά πρέπει να εξασφαλιστεί η σταθερότητά της.

2. Ολοκλήρωση των έργων που γίνονται στο δρόμο της Κρανιάς. Σε λίγο θα ξαναφυτρώσουν δέντρα εκει... Αν υπάρχει θέμα με την Αρχαιολογική Υπηρεσία σίγουρα θα μπορέσει να λυθεί με την επίσπευση των εργασιών ελέγχου του χώρου για τη σημαντικότητά τους εξασφαλίζοντας τα κατάλληλα κονδύλια και τη συμφωνία για πλήρη εκμετάλευσή τους ως μετέπειτα τουριστικό θέρετρο στον τόπο που ευρίσκονται. Η προώθηση όμως δεν θα γίνει με τον τρόπο που δε.. γίνεται με το κάστρο του Αγίου Γεωργίου και των Κυκλώπιων Τειχών. τα ατυχήματα που προκαλεί ο δρόμος αυτός ας είναι αποτέλεσμα μόνο ανθρωπίνου λάθους όχι στενότητας και κατασκευής.

3. Καθαρισμός της Λιμνοθάλασσας του Κουτάβου. Οι όχθες του είναι πάντα γεμάτες σκουπίδια. Το μικρό παιδί που θα πάει να παίξει εκεί δεν μπορεί να συνδυάζει την Πάπια και τον Κύκνο με τη νάιλον σακκούλα πεταμένη μέσα σε έναν μικρό (είναι αλήθεια, έχει βελτιωθεί πολύ τα τελευταία χρόνια), βούρκο.

4. Καθαρισμός του Λιμανιού από τα λύματα που προκύπτουν κάθε καλοκαίρι από τα κότερα. Πρέπει να σχεδιαστούν κίνητρα που να βοηθήσουν τους σεβαστούς κοτεροκράτορες να προτιμήσουν τη Μαρίνα από το λιμάνι της πόλης. Μπορεί να είναι ωραία η εικόνα αλλά και δυσωδία που προκύπτει είναι ακόμα χειρότερη. Ένα πρόγραμμα βιολογικού καθαρισμού θα ήταν καλό για να διώξει τη δυσωδία και όχι τα κότερα.

5. Αν θεωρήσουμε ότι τα μανάβικα στην παραλία του Αργοστολιού αποτελούν παραδοσιακό κομμάτι ή ατραξιόν για τον τουρισμό δεν θα μπορούσαμε τουλάχιστον να τους δώσουμε μια μορφή που να αντικατοπτρίζει το παρελθόν και γενικότερα να δώσουμε ένα τόνο ... εποχής στο Αργοστόλι μας ώστε να έχει την αίγλη του παλιού; Όπως το να είχαμε κάποια παραδοσιακά καροτσάκια έξω από αυτά, να φοριούνται παραδοσιακές στολές τουλάχιστον για την περίοδο του καλοκαιριού... Ξέρω τους Κεφαλονίτες, θα μηδιάσουν, όμως ας σκεφτόύν λίγο με το ... μάρκετινγκ... Δεν κάνει κακό..

6. Πότε θα γίνει αυτό το μεγάλο πάρκινγκ που θα αποτρέψει τον κόσμο να ... βουλώνει τον παραλιακό δρόμο; Αν γίνει θα υπάρχει η εξασφάλιση ότι δε θα επιβαρύνεται η υπόλοιπη πόλη;

7. Εύρεση Εργασίας στο Νησί. Πώς θα τραβήξουμε το νεαρό σπουδαγμένο; Μόνο με μια καλη θέση στη Νομαρχία; Αυτό είναι πάντα για λίγους, έστω και καλούς. Με νέα Φροντιστήρια Μέσης Εκπαίδευσης; Υπάρχουν ήδη μπόλικα και το μαύρο χρήμα ρέει παράλληλα. Σουπερμάρκετς, ναι υπάρχουν και αυτά αλλά θα απορροφήσουν συγκεκριμένο κόσμο. Πού θα πάνε αυτοί που σπουδάζουν γιατροί, Επιστήμονες στην Πληροφορική, Θετικοί Επιστήμονες, Οικονομολόγοι, Πολιτικοί Μηχανικοί κλπ. Γιατί να τους κλείσουμε την πόρτα; Γιατί να μην προσπάθήσουμε να έλξουμε εταιρείες που να τραβήξουναυτούς τους νέους; Έχουν γίνει προσπάθειες; Ποια είναι τα προβλήματα; Μπορούν να ξεπεραστούν;΄

8. Φταίει η βάση του ΔΕΚΑ που θαμείνουν άδεια τα ΤΕΙ φέτος ή ότι τα ΤΕΙ αυτά δεν περιλαμβάνουν επιστήμες που "πουλάνε" την σήμερον ημέρα

Δεν ξέρω ίσως το παρατράβηξα. Δεν είμαι καν πολιτικός, ούτε ειδικός, απλά έγραψα ό,τι σκέφτηκα βλέποντας, διαβάζοντας, παρατηρώντας, σίγουρα μου ξεφεύγουν πάρα πολλά.

Μίλησα πιο πολύ για το Αργοστόλι, το ξέρω. Ισως επειδή κινούμαι πιο πολύ εκεί. Να είστε σίγουροι ότι όπως κάθε κεφαλονίτης έτσι κι εγω (έστω μισός) έχω άποψη και για την περιφέρεια. Όμως το ψάρι αν …καθαρίσει από το κεφάλι τα πράγματα θα γίνουν πιο καλά για όλους. Θα επανέλθω κάποια στιγμή και για την περιφέρεια.

Συγνώμη αν σας κούρασα. Καλη επιτυχία σε όλους.

20061010_Το θέμα είναι ο ... χρόνος

Δεν ξέρω αν κανείς διαβάζει αυτά που γράφω εδώ κι εκεί. Εκείνο που ξέρω είναι ότι ενώ εγώ θέλω να γράφω δε βρίσκω το χρόνο. Η δουλειά αρχίζει και γίνεται ατελείωτη, ποιο πολλή από όση έκανα στην προηγούμενή μου δουλειά. Είναι ωραίος ο χώρος της πληροφορικής αλλά πολύ αγχωτικός. Τα πάντα πρέπει να γίνονται χθες ... (παλιά κουβέντα θα πει κάποιος) και όμως δεν έχει παλιώσει με τίποτα-ας παλιώσει και βλέπουμε. Το ωραίο είναι ότι δεν υπάρχει μονοτονία γραφείου. Πηγαίνεις από τη μια εταιρεία στην άλλη, κάθε μέρα ίσως και σε δυο εταιρείες στην ίδια μέρα. Συναλλάσσεσαι με άλλους ανθρώπους, μορφωμένους συνήθως, ευγενικούς και μη, γνώστες ή "παντογνώστες" και πρέπει να μαθαίνεις να ισορροπείς ανάμεσα στις επιθυμία τους και στις δυνατότητές σου, να μαθαίνεις το καινούριο και να μπορείς να συντηρήσεις το παλιό, να πείθεις και αν σε πείθουν να ξέρεις που πατάς αλλιώς να ελίσσεσαι για να γλυτώσεις από ένα άσχημο project.
Είναι ένας συνεχής πόλεμος με το κατεστημένο του οποίου στέλεχος είσαι και συ. Χτυπώντας το χτυπάς και σένα. δεν υπάρχουν υπερωρίες για να διεκδικήσεις ίσα ίσα σου "προσφέρεται" μια τεράστια καριέρα όσο είσαι νέος με όρεξη και πρέπει να αντέξεις για να τρέξεις να τα κάνεις όλα. Καθώς μεγαλώνεις ωριμάζεις και κει αρχίζεις και διαλέγεις ενώ φοβάσαι ότι υπάρχουν κάποιοι που "ξεδιαλέγουν" και σένα για να σε συγκρίνουν με έναν ποιο νέο και φιλόδοξο όσο ήσουν και συ. Μεγαλώνοντας και φτάνοντας στην ηλικία των 40 ΠΡΕΠΕΙ να έχεις κάνει κάτι, πρέπει να είσαι αναγνωρίσιμος αλλά και ακριβός αλλιώς έχεις χάσει το παιχνίδι. Κι όμως εσύ πρέπει να έχεις όρεξη, έχεις όρεξη και προσπαθείς να τη δείξεις, γίνεσαι σκληρός για να απωθήσεις τους εχθρούς, το μόλις 5 χρονών παιδάκι σου μπαίνει στην πρώτη δημοτικού. Πώς τα συνδιάζεις όλα. Πως μπορείς να καταφέρεις τα πάντα??? Το παλεύεις όμως γιατί στο κάτω κάτω ένας σαραντάρης είναι "ο άντρας στην ακμή του".
Φρόντισε όμως να τη διατηρήσεις αυτήν την ακμή... Γιατί στα .. 50 δεν μπορείς να έχεις την ίδια έμπνευση στον κώδικα που έγραφες παλιά. Η πείρα σε κατευθύνει, τα γκρίζα μαλλιά σε σπρώχνουν σε διάφορους περιορισμούς. Η εφηβεία των παιδιών σου, τα πρώτα χτυπήματα της υγείας σε ταλαιπωρούν. Κάπου εκεί είναι πιο φυσιολογικό να χάνεις και τα πρώτα και βασικά σου στηρίγματα... τους γονείς σου, το πιο φυσιολογικό λέμε γιατί αλλιώς έρχονται τα πράγματα σε πολλούς...
Και συ να πρέπει να δώσεις μέρες για το TIME EVALUATION...

Σίγουρα έχω να πω περισσότερα, όμως ποιος ο λόγος; Θα υπάρχει κάποια ανταπόκριση; Είναι κανείς εκεί που θα μου απαντήσει; Ε;

Sunday, September 03, 2006

20060903_ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ!!!




Σούρουπο από τη Γέφυρα του Αργοστολίου









Λιμνοθάλασσα του Κουτάβου (Προς το Δάσος)









Σούρουπο από τη Γέφυρα (Κολώνα)









Λιμνοθάλασσα του Κουτάβου (Προς την έξοδο του Κόλπου)




20060903_ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΕΛΛΑΔΑ!!!ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!!

Δυστυχώς τα πράγματα δεν έγιναν έτσι ώστε να ολοκληρώναμε το όνειρο, αν και για μερικούς όπως εμένα το όνειρο είχε ληξει όταν κατατροπώσαμε την ΑΜΕΡΙΚΗ!!!
Είμαστε όμως ΔΕΥΤΕΡΗ στον ΚΟΣΜΟ και αυτό αν μη τι άλλο είναι τρομερά σπουδαίο!!!
Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδια!! Συγχαρητήρια στον Παναγιώτη το Γιαννακη!!!!!!!!!!

Monday, August 21, 2006

20060821_Τελευταία Μέρα Κεφαλονιά!!!

Οι διακοπές για μένα τελειώνουν όταν αφήνω για άλλη μια φορά την αγαπημένη μου Κεφαλονιά... Μια εβδομάδα περάσαμε πιστεύω με τη σύζυγο όσο καλύτερ μπορούσαμε...

Ενδεικτικά μπορώ να αναφέρω ότι ΑΞΙΖΕΙ να δείτε:


  1. ΠΛΑΤΙΑ ΑΜΜΟΣ (ΚΗΠΟΥΡΙΑ-ΛΗΞΟΥΡΙ). Απίθανη παραλία απλά πρέπει να έχεις κότσια να ανεβείς τις σκάλες μετά από ένα χαλαρωτικό μπάνιο.
  2. Αγ. Ευθυμία (όχι όμως στο κέντρο, όπως προχωράμε δεξιά μετά το φάρο προς τις ταβέρνες, μία από αυτές λέγεται και ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ με αρκετά καλό φαί)
  3. Καραβόμυλο
  4. Η Μαρίνα στα Κουρκουμελάτα για τη θέα της και για τις όμορφες γλυκές και αλμυρές γεύσεις της,
  5. Το Mouikis Village στη Λακήθρα
  6. Η παραλία Φιλιατρό στην Ιθάκη και φυσικά το γραφικότατο Βαθύ της Ιθάκης
  7. Η παραλία Πετανοί από τη μεριά του Ληξουρίου.
  8. Η παραλία Μακρύς Γιαλός στη Λάσση αρκεί να σου αρέσουν οι πολλές ομπρέλες
  9. κλπ κλπ...

Wednesday, August 09, 2006

20060809_ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΑΔΥΝΑΜΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ

Ως ηγεμών λοιπόν σε ένα Ουτοπικό κόσμο ο Νίκος προχωράει. Φορώντας τή στολή του "Μικρού Αντρέα" γίνεται στέλχος μια μεγάλης εταιρείας. Αργά αλλά σταθερά και με πολλά ξενύχτια (ευτυχώς όχι στην αρχη της ... καρίερας του) καταφέρνει να επιβιώσει των κακουχιών και να χαρακτηριστεί ως υπεύθυνος σε συγκεκριμένο κομμάτι τηςδουλειάς που κάνει. Οι κινήσεις του καθορίζονται από το "τι χρειάζεται τώρα να γίνει" και όχι του τι "τι πρέπει να κάνουμε ώστε να φροντίσουμε για το αύριο". Στο πλάι του μια παρουσία που τον βοηθάει ψυχολογικά και συναισθηματικά και που σύντομα (μετά από 4 χρόνια!!!!!!) γίνεται η αγαπημένη του επίσημη σύντροφος.
Εκείνο που δεν μπορώ να καταλάβω είναι πώς ένα μικρό παιδάκι ,που κάποτε κατηγορείτο ότι διαβάζοντας Μικυ Μάους δε θα πάει μπροστά, μπορεί να κάνει τόσα πολλά. Μπορεί να "χτίσει" ένα βιογραφικό από το μηδέν ακολουθώντα βέβαια όπως θα κανε ο καθένας μας τις συγκυρίες. Πώς μπορεί ένα πρόσωπο που κάποιοι τον χαρακτήριζαν "κάπως" στη σχολική του ηλικία να φτάσει να τους κοιτάζει από ένα διαφορετικό επίπεδο. Ακόμα και τώρα κάποιοι αρέσκονται στο να τον χαρακτηρίζουν κάπως γιατί δεν καταφέρνω να "πουληθώ" αλλιώς.
Είναι όμως κάποια πράγματα που δε μπορεί να γίνουν. Αν έχουν ενδιαφέρον οι κινήσεις μου επί του παρόντος αυτό έχει βάσει επειδή προσπαθώ να είμαι καλά πληροφορημένος για το παρελθόν μου, να κρίνω τα λάθη μου να βελτιώσω τον τρόπο σκέψης μου και να προχωρήσω με σίγουρα βήματα μπροστά, έστω και σιγά σιγά. Στο παρελθόν όμως υπάρχει μια ζεστή φωλιά η οποία με κρατάει όρθιο, είναι η φωλιά του ανθρώπου που έμεινε μόνος του και έζησε εμπειρείες (για τον οποίο μπορεί να είναι σημαντικές) τις οποίες δεν μπορεί εύκολα να ξαναζήσει.
Ο μικρός Αντρέας λοιπόν είχε τις περιπέτειές του ως "μικρός" σε έναν ιδανικό κόσμο κάπου μακριά στο παρελθόν. Ίσως αυτό που ζω τώρα να το μπορώ να το χαρακτηρίσω περιπέτεια αργότερα, δε νομίζω πως αυτό μπορεί να γίνει εύκολα. Τώρα ζω την πραγματική ζωή η οποία δε σε αφήνει να βιώσεις πολλά και σε βάζει σε ένα πρόγραμμα για να τα καταφέρεις ... όλα. Εκείνο που θα επιθυμούσα πιο πολύ ...προγραμματισμένο θα είναι ένα πιτσιρίκι για να ζήσουμε μαζί ξανά τις περιπέτειες μου, γιατί με τους μεγάλους δεν τα καταφέρνω και να δούμε τη ζωή ξανά όπως πρέπει να είναι.
Νοίκια, Λεφτά, σπίτια, Λογαριασμοί, Πιστοποιητικά, καριέρα, Εταιρείες, όλα αυτά φαντάζουν παρα πολύ μικρά. Μα πάρα πολύ μικρά.... Θεωρώ πως είμαι αρκετά διαχρονικός τελικά, γιατί εκείνο που μετράει είναι η συνέχεια...